Tag Archive for Rojava

Rojava, Raqqa en een bondgenootschap vol gevaar

woensdag 28 februari 2018

Onderstaand stuk schreef ik herfst van 2017; het is geplaatst in Buiten de Orde 2017/4, rond de jaarwisseling. Dat was dus voordat Turkije Afrin aanviel. Het artikel is kritisch tegenover de PYD, vooral vanwege haar verbond met de VS. Die kritiek is door de gebeurtenissen niet achterhaald, integendeel. Dat echter geenszins dat de Turkse aanval me onverschillig laat. Die is verwerpelijk en verdient felle veroordeling en protest.  De leus ‘Verdedig Afrin’ is wel degelijk ook de mijne, zolang we die verdediging niet overlaten aan mogendheid X, Y of Z. De voetnoten zijn vergeleken met de gedrukte versie hier trouwens iets uitvoeriger.

Rojava, Raqqa en een bondgenootschap vol gevaar

Raqqa, tot voor kort in de ijzeren greep van Islamitische Staat/ Daesh, is inmiddels ‘bevrijd’. Spijtig genoeg zullen slechts weinigen daarvan genieten: het is een typisch geval van ‘we moesten de stad vernietigen om haar te redden’ in klassieke VS-Vietnamoorlog-stijl. Maar de macht van IS/Daesh is er gebroken. Dat is mooi. Minder mooi is dus de manier waarop, en het dreigende vervolg. Wat een tijdlang doorging voor de Hoofdstad van het Kalifaat dat IS stichtte, is veranderd in een puinhoop waarover gewapende Koerdische en Arabische milities gebundeld in de Syrische Democratische Krachten (SDF) via overweldigende Amerikaanse ‘luchtsteun’ een soort zeggenschap verovert. Dat zal dan wel worden aangeprezen als de ‘bevrijding’ van Raqqa. Continue reading “Rojava, Raqqa en een bondgenootschap vol gevaar” »

Opgewekt strijdlustig in Amsterdam: “Stop de aanvallen op Afrin!”

zaterdag 27 januari 2018

Een goede, boze en ook best vrolijke demonstratie was het. We waren daarmee afgelopen middag in Amsterdam aan het protesteren tegen de Turkse aanval op Afrin. We waren met veel: minder dan tweeduizend zal het zeker niet zijn geweest. We waren boos, opgewekt, vaak allebei tegelijk. Boos vanwege die aanvallen, de slachtoffers, de staatsterreur van Turkije, de medeplichtigheid van de ‘internationale gemeenschap ‘. Opgewekt boos wat mij betreft, omdat we voelden dat we niet alleen stonden, elkaar konden vinden herkennen in gemeenschappelijke woede, onderlinge verbondenheid, solidariteit. Het was al met al een grote, goede demonstratie van flink strijdlustige mensen. Motto van de actie: “Stop de aanvallen op Afrin!” (1) Continue reading “Opgewekt strijdlustig in Amsterdam: “Stop de aanvallen op Afrin!”” »

Demonstreren tegen Turks staatsgeweld: Voor anarchistisch doordachte solidariteit

donderdag 25 januari 2018

Voor het eigenlijke artikel begint, eerst eventjes ter informatie dit:

Landelijke demonstratie: Stop de aanvallen op Afrin

zaterdag 27 januari, 14.00 uur

Amstel 1 (stadhuis Amsterdam)

Zie voetnoot 2 voor toelichting. Niet elke passage uit de oproep maakt me even blij (dat wordt verdrop wel duidelijk). Maar het is belangrijk dat dit een grote en stevige demonstratie wordt. Vandaar. En nu, mijn artikel 😉

Demonstreren tegen Turks staatsgeweld: Voor anarchistisch doordachte solidariteit

Turkije heeft een misdadige en moorddadige aanval gelanceerd op Afrin, een door Koerdische strijders verdedigde, min of meer zelfbesturende enclave in het noorden van wat ooit Syrië was. Die aanval is doodgewoon agressie, zelfs volgens keurige volkenrechtelijke criteria waar staten elkaar zo graag aan houden als het ze uitkomt. Belangrijker: het is een brute gewelddaad, een oorlogsmisdaad. Het aantal doden, onder soldaten, onder strijders maar vooral ook onder burgers, is al aanzienlijk en dreigt verder te stijgen.

Intussen dreigt de Turkse president Erdogan de oorlog nog verder uit te breiden naar Manbij (1). Dat is een ander Koerdische gebied, net als Afrin deel van Rojava zoals het zelfbesturende Koerdische gebied in Noord-Syrië wordt aangeduid door degenen die het zelfbestuur proberen uit te oefenen of voor dit zelfbestuur opkomen. Deze bloedige aanvallen dienen onmiddellijk te stoppen. Wijdverbreid protest en fel verzet is nodig. Demonstreren tegen de aanval op Afrin, aanstaande zaterdag in Amsterdam (2) bijvoorbeeld, hoort daarbij. Maar kritiekloos kan onze solidariteit niet zijn. Enig denkwerk vooraf kan helpen.

Continue reading “Demonstreren tegen Turks staatsgeweld: Voor anarchistisch doordachte solidariteit” »

Tegen de Logica van het Ultieme Kwaad

donderdag 5 mei 2016

Onderstaand stuk schreef ik voor de Buiten de Orde 2016/1, maar raakte door een misverstandje buiten beeld en is dus niet in druk verschenen. Wel is het alsnog op de website van de Vrije Bond geplaatst waar het nummer waar het voor was bedoeld werd aangekondigd. Hier is een ietsje anders geredigeerde versie van het stuk alsnog. Juist op 5 mei leek het me aardig leesvoer.

Tegen de Logica van het Ultieme Kwaad
Een moeilijk maar nodig nee tegen Nederlandse oorlogsdeelname

De wereld glijdt weg in oorlog en Nederland doet graag mee. Van een vredesbeweging met enige impact is intussen amper sprake. Niet wereldwijd, en nog minder in Nederland zelf. Dat is verontrustend, want oorlogen verdwijnen niet van zelf. Op hun beloop gelaten hebben ze de neiging erger te worden, steeds meer landen mee te slepen, en komt de inzet van steeds verwoestender wapentuig dichterbij. Dit zien we momenteel gebeuren nu op meerdere fronten dezelfde rivalen met elkaar botsen: in en om jemen, in en rond oekraÏne, en vooral in en om Syrië. Continue reading “Tegen de Logica van het Ultieme Kwaad” »

Boodschap aan justitie: Laat Jitse Akse met rust

dinsdag 26 januari 2016

Jitse Akse vocht mee in Rojava, het deel van Syrië waarin Koerden een vrijheidsstrijd proberen te voeren tegen IS. Justitie heeft hem laten arresteren. Hij kwam snel vrij onder vrij strenge voorwaarden maar Justitie vervolgt hem nu wel wegens moord op IS-vechters. Arrestatie en vervolging zijn onrechtvaardig. Wie voor de Koerden tegenover IS opkomt, doet er goed aan om nu ook voor deze man op te komen die bij het woord een daad voegde. Dat rechtse mensen het – veelal uit racistische haat – óók voor de man opnemen, is geen reden om dat als anarchisten maar achterwege te laten. Het feit dat de PVV ook voor de zorg zegt op te komen, is toch ook geen reden om zelf niet voor goede zorg op te komen? Continue reading “Boodschap aan justitie: Laat Jitse Akse met rust” »

Na de aanslag in Suruc – vrijheidsstrijd in Rojava verdient onze actieve solidariteit

woensdag 21 juli 2015

Januari 2015. Enkele gewapende mensen schieten de redactie van Charlie Hebdo overhoop. Toen het voorbij was, waren er twaalf mensen dood. Wereldnieuws, iedereen doopt zichzelf acuut om tot Charlie. Wereldleiders congregeren in Parijs voor een fotoshoot in de nabijheid van een rouwende, maar goeddeels met oververhitte propagande op de been gebrachte miljoenenmenigte. O , wat waren we allemaal verdrietig, nee woedend, nee geschokt, nee verbijsterd. En o, wat waren we allemaal solidair.

Juli 2015. Eén of twee gewapende mensen blazen zichzelf op in Suruc, in het deel van de Turkse staat dat grenst aan Rojava, het autonoom-Koerdische, deels zelfbestuurde gebied in Syrië. De stad ligt een handvol kilometers van Kobani, dat afgelopen herfst een terreurbeleg door IS heeft weten te doorstaan. De aanslag kost 32 doden, bijna drie keer zoveel als de aanslag in Parijs. Is de verontwaardiging zelfs maar vergelijkbaar? Komen er wereldleiders bijeen, congregeren er miljoenenmenigten in grote steden? Een paar honderd demonstranten in Istabul, uiteengejaagd door Turkse oproerpolitie die traangas inzette. Veel meer heb ik nog niet gezien., en de aandacht voor de aanslag ebt intussen al weg. Het verschil is schrijnend.  Continue reading “Na de aanslag in Suruc – vrijheidsstrijd in Rojava verdient onze actieve solidariteit” »

Rojava tussen revolutie en illusie

dinsdag 21 april 2015

Onderstaand stuk verscheen, in iets anders geredigeerde vorm, eerder deze maand in het blad Buiten de Orde, waar overigens nog veel meer over Rojava te vinden is.

De laatste maanden lezen we veel over ontwikkelingen in Rojava, in Syrisch Koerdistan. In die gebieden wordt geprobeerd om alternatieve bestuursvormen op te bouwen met gelijkwaardige deelname van alle bevolkingsgroepen en participatie van vrouwen in bestuur en in gewapende strijd extra aandacht krijgt. De ontwikkelingen worden door sommigen revolutionairen zo positief ingeschat dat ze spreken van een Rojava Revolutie en actieve solidariteit met die revolutie bepleitten en helpen organiseren. Ik vrees dat de inschatting te optimistisch is en voorbij gaat aan zeer ernstige beperkingen en problemen. Continue reading “Rojava tussen revolutie en illusie” »

Dear Cheerleaders, we need to have a chat about imperialism

Saturday, 4 April, 2015

Written for Libcom, and just published on my blog there.

In Rojava, in the North of Syria, Kurdish fighters are struggling against IS, Islamic State. That struggle deserves out interest, because it is not just a fight between armed groups fighting for territory but at the same time a struggle for a different social and political order, called Democratic Confederalism. Direct democracy, a central rol of women in the fight and in the running of society, space for people of different ethnic backgound to express themselves and co-determine their own fate, libertarian socialist inspiration and a clear break with the Marxist-Leninist and nationalist orthodoxies of the Kurdish movements involved , the PYD in Syria, the PKK in Turkey with which the PYD is connected… all this gives many people reason to cheer the events as an important revolution – the Rojava Revolution. Others, however, are less convinced, some – myself not excluded – have serious reservations. Exchanges of opinions, sometimes furious ones, have been going on for months now. What follows is a contribution to this polemic.

Continue reading “Dear Cheerleaders, we need to have a chat about imperialism” »

Koerdische strijd, imperialisme en solidariteit: een reactie op David Graeber

vrijdag 17 oktober 2014

Onderstaand artikel schreef ik als discussiestuk/ reactie voor op de website van Doorbraak. Daar staat het al te lezen.Veel van de argumenten in mijn serie ‘Foute oorlog tegen foute club’ komen er in terug;  ik heb mijn voordeel proberen te doen met de kritische opmerkingen die ik daarover van diverse mensen heb gekregen en hier en daar geprobeerd wat nauwkeuriger, beter gericht en iets minder ruw te formuleren. Dank, kritische meelezers.

Koerden in Kobani voeren een desperate strijd tegen de oprukkende moordbrigades van Islamitische Staat (IS). De verdediging dwingt bewondering af, en oproepen om deze strijders te hulp te schieten en een dreigende massaslachting te voorkomen weerklinken inmiddels luid. Dat deze Koerden solidariteit verdienen is helder. Hoe die solidariteit er uit moet zien, is lastiger vast te stellen, en niet elke oproep in die richting is even sterk. Dit soort zaken kijkt nauw als we althans niet in verkeerd vaarwater willen belanden. Met zijn intussen geruchtmakende artikel artikel “Why is the world ignoring the revolutionary Kurds in Syria?”  loopt David Graeber dat risico. Helaas, want het gevoel van urgentie waar het stuk blijk van geeft, is maar al te terecht. Continue reading “Koerdische strijd, imperialisme en solidariteit: een reactie op David Graeber” »

Foute oorlog tegen foute club (5): Stalingrad 1943, België 1914, Koeweit 1990…

maandag 13 oktober 2014

Zoals de Spaanse confrontatie in 1936 mee werd beslist door de houding van de grote mogendheden van toen, zo wordt de gang van zaken in Syrië bepaald door bondgenootschappen waarin niet de revolutionaire Koerden van Rojava doorslaggevende zijn, maar de VS, haar alliantie van F16-assistenten en reactionaire regionale bondgenoten. Als de hele oorlog er één was van Rojave en haar Koerdische strijders enerzijds, de IS en haar strijders anderzijds, dan was de keus doodsimpel. Maar de strijd om Rojava is in de oorlog tussen IS en haar vijanden slechts een veldslag, een episode, onlosmakelijk met die grotere oorlog verbonden. De Koerdische strijd aldaar de rug toekeren is onsolidair. De Koerdische strijd daar simpelweg aanprijzen zonder iets over die bredere context te zeggen glijdt te makkelijk richting deelnemen aan een imperialistische campagne die geen steun verdient, en waar ook die Koerdische vrijheid niet mee gediend is. Deel vijf van een serie, nog twee te gaan… hoop ik… Continue reading “Foute oorlog tegen foute club (5): Stalingrad 1943, België 1914, Koeweit 1990…” »