GroenLinks? OverbodigRechts

dinsdag 15 mei 2012

Na het tot Lente-akkoord omgedoopte bezuinigingsakkoord is er nog een reden bij gekomen om GroenLinks nadrukkelijk de rug toe te keren en aan de vergetelheid prijs te geven: de wijze waarop Tofik Dibi zijn kandidatuur voor het lijsttrekkerschap lanceerde, en de argumenten die hij daarbij aanvoert. Zowel dat akkoord als Dibi’s lancering wijzen er op dat er van linksheid nauwelijks sprake meer is in die club. Of he ‘groen’ uit de naam op meer wijst dan op de kleur van een nare schimmel waaronder voorheen radicaal gedachtengoed schuilgaat, moeten biologen maar uitmaken. Continue reading

Obama, homohuwelijk en de (on)zin van dankbaarheid

zaterdag 12 mei 2012

President Obama heeft afgelopen dagen gezegd wat ieder weldenkend mens allang vond: mensen van hetzelfde geslacht moeten met elkaar kunnen trouwen als zij dat willen. Er is wat hem betreft geen probleem meer met het zogeheten homohuwelijk. Hier en daar zeggen mensen echter dankjewel tegen de president voor deze ‘mijlpaal’. Voor zulke mensen komt alle zegen kennelijk nog steeds vooral van boven. Ik vind dat kruiperige onzin. Continue reading

Vrolijke anarchie in Moskou

vrijdag 11 mei 2012

President Poetin heeft een probleem. Nog maar een paar dagen nadat hij zijn oude baan weer heroverd heeft na een frauduleus verkiezingscircus, blijk het straatprotest tegen zijn bewind hardnekkig, creatief en voor de autoriteiten lastig te onderdrukken. Het gaat (nog?) niet om hele grote aantallen. Maar het gaat wel om iets dat vonkjes verspreidt, vrolijke onrust schept en het bewind van hinderlijk tegenspel voorziet. Degenen die zich al berustend hebben neergelegd bij een verlenging van Poetins bewind tot mogelijk 2024 zijn vermoedelijk veel te pestimistisch. Vanmiddag werd zelf bekend dat 200 actievoerders tenten hebben opgezet, als protest tegen Poetin en tegen het oppakken van aanvoerders van eerder protest. Een vleugje Occupy in de straten van Moskou? Het heeft er iets van weg. Continue reading

Groot-Brittannië, Frankrijk, Griekenland: verkiezingen versus bezuinigingen

donderdag 10 mei 2012

Onderstaand artikel schreef ik voor de website van Doorbraak, waar het ook al pronkt 🙂

Verkiezingen in drie landen maakten de afgelopen dagen duidelijk dat heel veel mensen boos zijn vanwege grof bezuinigingsbeleid, en zich tegen de zittende regeringen keren. Hier en daar lees je al dat het nu zo ongeveer gedaan is met ‘austerity’. Dat is, zacht gezegd, nogal voorbarig. De bezuinigingen zijn er niet gekomen omdat kiezers het wilden; het idee dat bezuinigingen nu verdwijnen nu kiezers het niet blijken te willen, ziet de werkelijke redenen – en de sterke machten – achter de bezuinigingen over het hoofd. Evengoed zijn de verkiezingsuitslagen in Groot-Brittannië, Frankrijk en vooral Griekenland belangwekkend genoeg om bij stil te staan. Continue reading

Bevrijdingsfestival, maar waar was de vrijheid gebleven?

zaterdag 5 mei 2012

Leerzaam en lachwekkend, zo valt mijn bezoek aan het vrijheidsfestival in Breda te omschrijven. Wie zoiets restrictiefs weet te bedenken en als viering van vrijheid weet te presenteren, zouden ze eigenlijk de Hoofdprijs Hypocrisie – ook wel bekend als Nobelprijs voor de Vrede – moeten geven. Maar wat voerde mij die kant uit? Welnu, ik was uitgenodigd om als lid van Vrije Bond aan een programmaonderdeel bij te dragen. Dat wilde ik wel, dus vandaar. Continue reading

Staatsgeweld, ver weg en dicht bij

vrijdag 4 mei 2012

Europese politici maken een bespottelijke hoop heisa over de lotgevallen van de Oekraïense ex-premier Timosjenko. Zij zit gevangen vanwege beschuldigingen, en maakt aannemelijk dat ze door bewakers mishandeld is. Ze is in honmgerstaking gegaan. En nu dreigen Eurocommissarissen, een Poolse oppositieleider, de Duitse bondskanselier Merkel en “de overheden van Nederland, Duitsland, Italië, Oostenrijk, Tsjechië, Estland, Letland en Slovenië (…) met afzegging” van het bijwonen van de Europese kampioenschap voetbal, althans van die delen die in Oekraïne worden gehouden. Het is lachwekkend en grotesk. Continue reading

Waarom de politie principieel niet deugt

vrijdag 4 mei 2012

De politie heeft zich op 1 mei in Amsterdam weer als kwaadaardige kracht doen gelden: agressie en mishandeling van niet-gewelddadige demonstranten, hardhandige arrestatie van sommigen van hen. Feitelijk was het, zoals Joke Kaviaar treffend stelt, gijzeling van mensen door de politie. Dezelfde dag echter, in Den Haag, was het toch vooral een soms bijna kleffe vriendelijkheid tussen politie en actievoerders. En inderdaad, agenten keken daar voornamelijk toe hoe het Rondje Binnenhof verliep. Je zou hieruit kunnen concluderen dat het politiegeweld in Amsterdam een ontsporing was, en de ontspannen sfeer in Den Haag eigenlijk de norm. Dit berust echter op een gevaarlijke misvatting, namelijk het idee dat de politie een noodzakelijk nuttig en onmisbaar orgaan is voor ons allemaal. Dat is de politie niet, dat is de politie nooit geweest, en dat kan de politie principieel nooit zijn ook. Daarvoor zijn tal van aanwijzingen. Continue reading

1 Mei Amsterdam: dappere demonstranten, verachtelijk gezag, bedenkelijke berichtgeving

woensdag 2 mei 2012

Opnieuw heeft een stedelijk gezagsdrager ME en arrestatiesteams losgelaten op een demonstratie die hem niet beviel. Opnieuw hebben deze agenten grof geweld gebruikt, mensen geslagen, mishandeld en opgepakt. Opnieuw speelde het gezag daarmee haar rol als onderdrukker. En opnieuw kozen gevestigde media ervoor om de gang van zaken leugenachtig en verwrongen weer te geven. Er is reden voor woede, en tegelijk ook voor analyse van de berichtgeving. Er is ook reden voor grote hulde, aan de dappere demonstranten en aan doortastende organisatoren. Continue reading

Eén Mei, Rondje Binnenhof: positieve actie, met enkele kanttekeningen

woensdag 2 mei 2012

Rondje Binnenhof, de Eén-Mei-actie in Den Haag waar ik aan heb deelgenomen, was een succesje, met enkele beperkingen waar we van kunnen leren. Het succes zat in het enthousiasme van deelnemers, in de veelvormigheid van die deelnemers, en in de open sfeer en de ruimte voor spontaniteit en eigen inbreng. Belangrijkste beperking was het toch tamelijk geringe aantal deelnemers. Ook onderdelen van de aanpak zijn hier en daar voor verbetering vatbaar. Maar actie voeren ís dan ook een voortdurend leerproces, en mijn kritiekpunten zijn als onderdeel van dat leerproces bedoeld, en zelf bepaald niet boven discussie verheven. Continue reading

Eén Mei in de VS, gisteren en morgen

vrijdag 27 april 2012

Onderstaand stuk schreef ik voor Doorbraak, waar je de geïllustreerde versie kunt lezen.

Eén Mei is in aantocht, en het ziet er naar uit dat het op veel plekken aanzienlijk meer wordt gevierd dan in voorgaande jaren. In Nederland zijn er al een hele handvol initiatieven, waarvan vooral; het Rondje Binnenhof in Den Haag, de anarchistische antikapitalistische demonstratie in Amsterdam, en het initiatief ‘Code Rood’, om op 1 mei om 11.58 uur lawaai te gaan maken en iets roods te dragen aan te doen als teken van alarm wegens onze bedreigde bestaanszekerheid. Opvallend zijn vooral ook de initiatieven die in de VS vanwege de Eerste Mei op gang komen. Allerhande groepen roepen daar op tot een algemene staking op die dag. Continue reading