Over stichtingsmythes en Amerikaanse tradities: gedachten bij de Vierde Juli

woensdag 4 juli 2018

Elke staat heeft een ‘founding myth’, een stichtingsmythe, een verhaal waarin wordt verteld hoe die staat ontstond en wat die staat symboliseert en uitdraagt. Zo ’n founding myth is onvermijdelijk altijd ook een founding lie: de waarden die staten geacht worden uit te dragen worden teniet gedaan door het gedrag dat staten nu eenmaal ten toon spreiden om hun macht te verdedigen te versterken en te rechtvaardigen. De founding myth is wat de staat wil dat we geloven. De realiteit wordt erdoor deels versluierd, deels recht gepraat. Continue reading “Over stichtingsmythes en Amerikaanse tradities: gedachten bij de Vierde Juli” »

Streekvervoer: stakers hebben gewonnen

maandag 2 juli 2018

De staking in het streekvervoer is voorbij, er is een voorlopig akkoord tussen vakbonden en ondernemers bereikt. Dat akkoord weerspiegelt de kracht van de staking: aan eisen van stakers is voor een aanzienlijk deel tegemoet gekomen. De chauffeurs verdienen felicitaties met het resultaat, maar vooral ook grote waardering voor de solidaire strijdbaarheid die tot zo’n resultaat heeft geleid. Hopelijk wordt hun voorbeeld her en der worden nagevolgd bovendien. Hoe dan ook: dit nieuws geeft een stuk prettiger warmte dan enkel die brandende zomerzon. Continue reading “Streekvervoer: stakers hebben gewonnen” »

A serious public transport strike in the Netherlands

Sunday, 1 July, 2018

First published on Libcom.org, here: http://libcom.org/blog/serious-public-transport-strike-netherlands-01072018 Edited a bit.

A serious public transport strike in the Netherlands

There is some serious strike action going on in the Netherlands. Regional public transport – mainly bus, but also some regional train lines – has seens substantial strikes. Also, there have been strikes of metal workers. Both are organized through the main trade unions. However, especially the public transport strikes have been relatively militant. They are like a breath of fresh air in a country where the Right is on the rampage and workers’ struggles have been quite subdued for much too long.

Public transport workers – mainly bus drivers, but some train drivers as well – fight for a new labour contract. They demand higher wages: a 3.5 persent rise, while the bosses offer just two. They demand measures against work pressure that has been rising all the time. In particular, toilet breaks have become an issue of more than symbolic importance. The trade unions demand a toilet break every 2.5 hours. The bosses say they need more time to calculate the costs. Trade unionist patience, however, has worn thin, and with reason. The first strike on this issue was on January 4. The second one was on 31 April and (yes!) May First. There have been regional strikes since. A risky move away from all-out action by the trade unions, this shift away from nationwide strikes: it takes some of the pressure out of the conflict., while the other side did not show many signs of moving at all.

However, after postponing it a few days after announcing it for 25 June, last Wednesday, 27 June, trade unions finally started a nationwide strike, for a three days duration as far as the christian CNV federation was concerned, while the main union federation FNV called for a strike for an indefinite time. This seriously raised the temperature. The FNV claimed that at least 80 percent of the 12.000 workers involved were ons strike. Even if that may be an exaggeration, there must haven been several thousands of strikers. After the three days, negotioations did not resume. The strike went on. However, the union federatuions decided to sustend strike action during rush hours, while still calling for s continuation ot the strikes during the rest of the day. A sad, but sadly characteristic, trade union step back from all-out confrontation.

There were strike rallies and meetings at the places where buses unually start their services. This is not just a ‘stay-at-home-while negotiators do their job’ strike. Groups of workers tried to block strikebreakers’ efforts to drive some buses. Bosses’ efforts to continue limited services were only partly succesful. There have been complaints from the bosses’ side of ‘intimidation’ of strike breakers by strikers. There is considerable anger amongst the striking workers. Earlier remarks from managements’ side thart workers ‘should drink less’, so that they don’t need to go to the toilet that often, probably added fuel to the fire. Bosses refuse to restart negotiations while the strike continues.

Now, in other countries, all this would hardly be news. This is a regular strike, organized through regular trade unions and under regular union control. For the Netherlands, however, this is still quite a big thing. Strikes of indefinite duration are quite rare in this country. The scenes of militancy, with strikers trying to block strikebreakers, are quite unusual too. Besides, this is a high-profile strike: everyone notices this strike: at the very least all those workers and students and school children needing to take the bus or visiting somebody at the hospital or whatever. Of course, some of these people are annoyed. But everyone can understand how awful workers feel who are presurised to continue driving while badly needing to go to the toilet. This strike is less impopular, I think, than similar strikes in the past. This strike could end in victory – if at the very least the unions don’t take more steps back, or if workers start to move beyond what unions propose. Signs of the latter happening, however, are not really to be seen. Militancy? Yes. Autonomous workes organisation? A very big question mark.

The context is important too. Last year saw quite high numbers of strike hours. This year will probably see even higher numbers. The workers’ movement in the Netherlands is still extremely weak. Its militancy leaves much to be desired. But there are stirrings. Life on the front lines of the class struggle is much more exciting than it has been in years.

Not that organizations in the radical movements take notice, by the way. There has hardly been any attention in both marxist and anarchist circles for the current public transport strikes. This, at the very least as far as class struggle anarchism/ libertarian communism is concerned, needs to change quickly. When workers move, class-struggle anarchists/ libertarian communists should at least take note. Even when, due to our limited numebers, we may not be able to do much more.

A few English-language sources from mainstream media:

https://www.dutchnews.nl/news/2018/06/regional-bus-drivers-go-on-strike-some-80-of-services-cancelled/

https://nltimes.nl/2018/06/26/nationwide-strike-regional-public-transit-starts-wednesday-unions-confirm

I wrote an article on the strike on my website, in Dutch: https://www.ravotr.nl/2018/06/27/de-grote-staking-het-streekvervoer-en-de-solidariteit/

Peter Storm

Over stakingen, een burgemeesterschap en een noodzakelijk Verhaal

vrijdag 29 juni 2018

Onderstaande column verscheen al op de website van Autonomen Den Haag, waarvoor die bestemd was. Daar is de tekst dus al te lezen.

Nederland bevindt zich te midden van de grootste klassenconfrontaties sinds jaren. Niet alleen staken chauffeurs en machinisten in het streekvervoer voor onbepaalde tijd. Ook hebben duizenden metaalarbeiders donderdag 29 en vrijdag 30 juni het werk neergelegd in een gevecht voor betere arbeidsvoorwaarden. Beide stakingen gaan vergezeld van bijeenkomsten van deelnemers. De stakers wachten dus niet louter af wat bondsbestuurders namens hen weten te regelen. De stakers zijn zelf actief. Het is allemaal buitengewoon belangwekkend. Het demonstreert de betekenis van solidariteit en strijd tegen de kapitalistische machten heel duidelijk. Linkse en radicale mensen – voorstanders van de strijd van arbeiders voor hun eigen bevrijding – zijn in alle staten van opwinding, alertheid en solidariteit. Zou je denken. Ik merk er echter niets van. Continue reading “Over stakingen, een burgemeesterschap en een noodzakelijk Verhaal” »

De grote staking in het streekvervoer en de solidariteit

woensdag 27 juni 2018

Vandaag hebben grote aantallen buschauffeurs, en her en der ook treinmachinisten, het werk neergelegd. De stakerseisen zijn rechtmatig, en omdat de ondernemers weigeren aan die verlangens adequaat tegemoet te komen, staakt het boze personeel. Het is te hopen dat de stakers winnen en daarmee laten zien dat strijd loont, zowel figuurlijk als ook zeer letterlijk. Continue reading “De grote staking in het streekvervoer en de solidariteit” »

Dijkhoff, stand down met je lollige gestook tegen vluchtelingen!

vrijdag 22 juni 2018

In Veldhoven gaat het gebeuren: de VVD op de lolbroek-toer. Het is een try-out, de mislukking is echter – waar het serieuze humor betreft – bij voorbaat verzekerd. Om de avond echt tot een publicitaire mislukking te maken voor VVD-chef Dijkhoff, de VVD en haar hatelijke beleid jegens vluchtelingen te maken, is jouw bijdrage, geacht leespersoon, dringend gewenst. Dat deze try-out maar beter geen vervolg kan krijgen en dat dit initiatief dus beter in een afgang kan worden omgezet, mag duidelijk zijn voor wie weet waar de VVD voor staat. Wat wil het geval?

VVD-er Dijkhoff komt naar Veldhoven met een boodschap, verpakt als vraag. De vraag luidt: “Mogen vluchtelingen altijd blijven of moeten ze naar een paar jaar automatisch terug?” (1) Dat laatste is wat de VVD wil, ongeacht wat het internationaal recht – leuk om tegen Poetin uit te spelen maar verder dus irrelevant – daarover zegt. Vluchtelingen weren en deporteren is hoofdmotief van het VVD-beleid. Dat is de boodschap.

En dat wordt nu dus aan de mens gebracht door middel van wat Dijkhoff nu Stand-Up-Politics (2) noemt, want de Nederlandse taal gaat boven alles bij onze vaderlandslievende politicus. Voor de pret zorgt cabaretier Rob Scheepers. Natuurlijk is dit allemaal te ranzig voor woorden. Gezellig kletsen over het wegpesten van kwetsbare mensen, biertje in de hand. Je bedenkt zoiets nog in je nachtmerries niet.

Gelukkig zijn er mensen die dit dus niet vinden kunnen, en ik voeg me daar graag bij. Op de stoep van de plaats waar dit alles gaat plaatsvinden, komt dan ook een protestactie (1). Die is op touw gezet door het voor deze gelegenheid gevormde ontvangstcomité “Vluchtelingen Welkom, de VVD niet”, waaraan ik enigszins medeplichtig ben. Onze leus is ook: “Vluchtelingen bashen is niet lollig”, hetgeen we via een spandoek duidelijk hopen te maken. Flyers zullen worden uitgedeeld, aan voorbijgangers maar ook aan bezoekers, een lied zal ten gehoren worden gebracht. En jij komt ook. Toch?

O ja, die lolligheidsfactor. Die wordt dus verzorgd door die mijnheer Scheepers, een mij totaal onbekende grootheid. Hij maakt zich, lollig of niet, medeplichtig aan deze VVD-propagandashow. Daarom circuleert er een oproep (4) om hem aan te raden – via twitter, mail, Facebook, zijn website… – om de medewerking aan het Veldhoven-showtje van de VVD alsnog te staken. Lukt dat, dan is dat niet alleen een afgang van de verder niet zo relevante Scheepers, maar vooral van Dijkhoff en de VVD. Als entertainers de VVD nu eens zouden beschouwen en behandelen als gewoon Absoluut Niet Leuk – behalve om af te zeiken – dan zou er al aardig wat gewonnen zijn. Voor grappenmakers die dat anders zien geldt: wie met de VVD omgaat, wie ermee samenwerkt en op haar feestjes komt optreden, wordt als VVD-er behandeld. Als vijand, derhalve. Rob Scheepers, kappen met die grappen! En Klaas Dijkhoff, stand down met je asociale gestook tegen vluchtelingen.

De actie op een rijtje:

Vluchtelingen welkom, de VVD niet-migranten

Plaats: D’n Burgemister, Meiveld 3A, Veldhoven

datum en tijd: 25 juni 2018, vanaf 19.00 uur

Organisatie: Ontvangstcomité “Vluchtelingen welkom, de VVD niet!”

Facebook pagina: https://www.facebook.com/vluchtelingenwelkomVVDniet/

Facebook event: https://www.facebook.com/events/233340460778911/

Noten:

1 Klaas Dijkhoff, 15 juni 2018, https://twitter.com/dijkhoff/status/1007594080845656064

2 Tobias van der Valk, “Klaas Dijkhoff (VVD) gaat met komiek het theater in: ‘want politiek is niet alleen maar chagrijn’”, Omroep brabant, 14 juni 2018, http://www.omroepbrabant.nl/?news/2791971343/Klaas+Dijkhoff+(VVD)+gaat+samen+met+komiek+het+theater+in+%E2%80%98Politiek+is+niet+alleen+maar+chagrijn%E2%80%99.aspx

3 Zie de Facebook-oproep: “Vluchtelingen welkom, de VVD niet”, https://www.facebook.com/events/233340460778911/ en onder meer ook “25 juni, Veldhoven: protest ‘Vluchtelingen welkom, de VVD niet’”, Doorbraak, 19 juni 2018, https://www.doorbraak.eu/25-juni-veldhoven-protest-vluchtelingen-welkom-de-vvd-niet/ en “25 juni, Veldhoven: Vluchtelingen welkom, de VVD niet”, Autonomen Brabant, 20 juni 2018, https://autonomenbrabant.nl/2018/06/20/25-juni-veldhoven-vluchtelingen-welkom-de-vvd-niet/

4 “Vraag ook cabaretier Rob Scheepers om niet samen met Dijkhoff grappen te gaan maken ten koste van vluchtelingen”, Doorbraak, 21 juni 2018, https://www.doorbraak.eu/vraag-ook-cabaretier-rob-scheepers-om-niet-samen-met-dijkhoff-grappen-te-gaan-maken-ten-koste-van-vluchtelingen/

Peter Storm

De snelle fascisering van de Vrije Wereld

donderdag 21 juni 2018

De ‘Vrije Wereld’ fasciseert, en het gaat hard. Zaken waarvan we tot voor kort wellicht dachten dat we ze ‘Nooit Meer’ zouden meemaken, of die zelfs niet bij mensen zouden zijn opgekomen, beginnen gangbaar te worden. En de gangmakers en aanvoerders? Niet eens zozeer de uiterst rechtse clubs in de marge. Vooral wel de uiterst rechtse politiek in de mainstream. De verbijsterende voorbeelden stapelen zich op. Continue reading “De snelle fascisering van de Vrije Wereld” »

“Human Freedom, Animal Liberation!” Impressies van optocht tegen slachthuizen

Zondag, 17 juni 2018

Gisteren, zaterdag 16 juni, hielden flinke aantallen mensen een demonstratie tegen slachthuizen. Dierenrechtengroepering Bite Back had ertoe opgeroepen, Autonomen Brabant was erheen gegaan, ik ook. Het was een redelijke demo, en deelname eraan was een nuttige ervaring. Continue reading ““Human Freedom, Animal Liberation!” Impressies van optocht tegen slachthuizen” »

Waakzaam en dienstbaar?

vrijdag 15 juni 2018

Zo, dus de politie van Nederland lijdt aan onderbezetting? Houden zo, en ga zo door! Het is alleen jammer dat ik er zo weinig van merk zodra het er op aan komt. Bij demonstraties lijkt de politie nooit echt inzetbare agenten tekort te komen. Het zal toch geen kwestie van prioriteiten zijn? Continue reading “Waakzaam en dienstbaar?” »

Concentratiekampen voor kinderen, van dat soort hatelijke dingen

woensdag 13 juni 2018

Het bewind van Trump is systematisch bezig met het opsluiten van kinderen van immigranten. Het gaat om kinderen van mensen die als immigrant het land in willen komen, en die vervolgens gearresteerd worden. Het gaat inmiddels ook om kinderen van mensen die zich als asielzoeker melden. Hun ouders worden dus vervolgd en opgesloten, als stap op weg naar deportatie. De kinderen worden van de ouders gescheiden, en eveneens opgesloten. Dat gebeurt achter hekken in detentiecentra. Daar zijn de omstandigheden belabberd, de verzorging beroerd, de misère enorm. Kinderen dus, losgescheurd van hun radeloze ouders.

Het aantal opgesloten kinderen van immigranten bedraagt al 11.000 (1). Het aantal kinderen dat los van hun ouders wordt opgesloten groeit intussen snel. Volgens de Amerikaanse Bond voor Burgerrechten ACLU zouden er in vijf weken tijds al 1000 opgesloten kinderen zijn bij gekomen. Veel kinderen zitten langer opgesloten dan de wettelijk voorgeschreven 72 uur. En van die kinderen die langer worden opgesloten is rond vijftig procent twaalf jaar of nog jonger. (2)

En het wordt erger. Het Departement voor Gezondheid en ‘Human Service ‘ – je moet maar durven… – stelt inmiddels voor om kinderen in “tent cities”, tentsteden, onder te brengen. Plekken waar ze opgesloten zijn achter hekken, maar dan niet in gebouwen maar in tenten. De centra met gebouwen – gevangenissen dus – zitten vrijwel vol. Dus is het nu tijd voor centra met tenten (3).

Laten we beginnen met de dingen bij hun naam te noemen. Dit zijn geen tentensteden. Dit zijn tentenkampen. En ze hebben een functie: er worden mensen in gevangen gehouden. Het zijn dus gevangenkampen, zoals critici terecht stellen. Ik ga nog verder. Het zijn kampen waarin mensen onder ellendige omstandigheden worden opgesloten, puur omdat ze tot de ‘verkeerde’ en daarom vervolgde groep behoren. Dit zijn geen gewone gevangenkampen, hetgeen al erg genoeg zou zijn. Dit zijn in de meest letterlijke zin van het woord concentratiekampen. Het regime van Trump overweegt om concentratiekampen voor kinderen te bouwen, omdat de detentiecentra voor zulke kinderen al bijna uitpuilen. Dat is de realiteit in wording.

En het is niet erg realistisch om te denken dat het hierbij blijft. Concentratiekampen dreigen net zo ’n groeisector in de Amerikaanse maatschappij te worden als gevangenissen al heel lang zijn. Zo behandelt de VS dus bij voorkeur mensen die er hun toevlucht zoeken, of ze nu op zoek zijn naar werk en een toekomst of simpelweg naar veiligheid uit handen van vervolging en oorlog. Als gevaarlijke indringers, als rechteloze wezens. Zo bouwt Trump zijn racistische politiestaat verder uit.

Intussen doet minister Sessions van Justitie nog een repressieve duit in het zakje. Mensen die op de vlucht zijn voor “huiselijk geweld of bendegeweld bedreven door ‘niet-regerings-actoren’” (4) – zeg maar: de autoriteiten – komen niet meer in aanmerking voor asiel. Dat is een extra dreun voor vooral vrouwen die aan gewelddadige thuissituaties proberen te komen. En het gaat verder. Wie op de vlucht is voor het Mexicaanse leger maakt wellicht nog een kans. Wie echter op de vlucht is voor één van de met het Mexicaanse leger en politie vervlochten drugskartels, vlucht niet voor de autoriteiten en kan wat Sessions betreft dus verrekken. Wie dan toch probeert binnen te komen, kan worden opgepakt , opgesloten en teruggestuurd. Hun kinderen? Die kunnen meteen door naar concentratiekampen. En al die media en politici maar tamboereren over mensenrechtenschendingen in Iran, Venezuela of Noord-Korea.

Waarom er intussen nog ambassades en consulaten van de VS zijn – ja, ook in Nederland, een consulaat in Amsterdam en een ambassade in Den Haag – die niet hardhandig zijn en worden belegerd door duizenden woedende demonstranten, is me een compleet raadsel.

Noten:

1 Julia Conley, “’Despicable’: Outrage Over Trump’s Plans for Tent Cities to Imprison Child Migrants”, Common Dreams, 13 juni 2018, https://www.commondreams.org/news/2018/06/13/despicable-outrage-over-trumps-plans-tent-cities-imprison-child-migrants

2 Peter Certo, “Never Mind The Wall – They’re Building Warehouses for Immigrant Children”, In These Times, 6 juni 2018, http://inthesetimes.com/article/21194/donald-trump-immigration-border-children-families-wall-detention-centers

3 Julia Conley, “’Despicable’: Outrage Over Trump’s Plans for Tent Cities to Imprison Child Migrants”, Common Dreams, 13 juni 2018, https://www.commondreams.org/news/2018/06/13/despicable-outrage-over-trumps-plans-tent-cities-imprison-child-migrants

4 Ted Hesson & Josh Gerstein, “Sessions moves to block asylum for most victims of domestic, gang violence”, Politico.com , 11 juni 2018, http://inthesetimes.com/article/21194/donald-trump-immigration-border-children-families-wall-detention-centers

Peter Storm