Archive for Turkije

Opgewekt strijdlustig in Amsterdam: “Stop de aanvallen op Afrin!”

zaterdag 27 januari 2018

Een goede, boze en ook best vrolijke demonstratie was het. We waren daarmee afgelopen middag in Amsterdam aan het protesteren tegen de Turkse aanval op Afrin. We waren met veel: minder dan tweeduizend zal het zeker niet zijn geweest. We waren boos, opgewekt, vaak allebei tegelijk. Boos vanwege die aanvallen, de slachtoffers, de staatsterreur van Turkije, de medeplichtigheid van de ‘internationale gemeenschap ‘. Opgewekt boos wat mij betreft, omdat we voelden dat we niet alleen stonden, elkaar konden vinden herkennen in gemeenschappelijke woede, onderlinge verbondenheid, solidariteit. Het was al met al een grote, goede demonstratie van flink strijdlustige mensen. Motto van de actie: “Stop de aanvallen op Afrin!” (1) Continue reading “Opgewekt strijdlustig in Amsterdam: “Stop de aanvallen op Afrin!”” »

Demonstreren tegen Turks staatsgeweld: Voor anarchistisch doordachte solidariteit

donderdag 25 januari 2018

Voor het eigenlijke artikel begint, eerst eventjes ter informatie dit:

Landelijke demonstratie: Stop de aanvallen op Afrin

zaterdag 27 januari, 14.00 uur

Amstel 1 (stadhuis Amsterdam)

Zie voetnoot 2 voor toelichting. Niet elke passage uit de oproep maakt me even blij (dat wordt verdrop wel duidelijk). Maar het is belangrijk dat dit een grote en stevige demonstratie wordt. Vandaar. En nu, mijn artikel 😉

Demonstreren tegen Turks staatsgeweld: Voor anarchistisch doordachte solidariteit

Turkije heeft een misdadige en moorddadige aanval gelanceerd op Afrin, een door Koerdische strijders verdedigde, min of meer zelfbesturende enclave in het noorden van wat ooit Syrië was. Die aanval is doodgewoon agressie, zelfs volgens keurige volkenrechtelijke criteria waar staten elkaar zo graag aan houden als het ze uitkomt. Belangrijker: het is een brute gewelddaad, een oorlogsmisdaad. Het aantal doden, onder soldaten, onder strijders maar vooral ook onder burgers, is al aanzienlijk en dreigt verder te stijgen.

Intussen dreigt de Turkse president Erdogan de oorlog nog verder uit te breiden naar Manbij (1). Dat is een ander Koerdische gebied, net als Afrin deel van Rojava zoals het zelfbesturende Koerdische gebied in Noord-Syrië wordt aangeduid door degenen die het zelfbestuur proberen uit te oefenen of voor dit zelfbestuur opkomen. Deze bloedige aanvallen dienen onmiddellijk te stoppen. Wijdverbreid protest en fel verzet is nodig. Demonstreren tegen de aanval op Afrin, aanstaande zaterdag in Amsterdam (2) bijvoorbeeld, hoort daarbij. Maar kritiekloos kan onze solidariteit niet zijn. Enig denkwerk vooraf kan helpen.

Continue reading “Demonstreren tegen Turks staatsgeweld: Voor anarchistisch doordachte solidariteit” »

Waarin Ankara en Dokkum op elkaar lijken

Ankara, november 2017. Stadsbestuur verbiedt culturele, artistieke, muzikale manifestaties, voorstellingen, tentoonstellingen, uitvoeringen waar LGTBI- gerelateerde uitingen naar voren komen, aangezien deze “zekere sociale gevoeligheden” omvat. Hoe dat zo? De veiligheid van deelnemers aan zulke activiteiten kan niet gegarandeerd worden. Mensen kunnen immers boos worden door uitingen van homoseksualiteit, transgender-identiteit en andere vormen van genderdiversiteit. En ja, “daarom kunnen er reacties en provocaties tegen de groepen en individuen die aan zulke organisatie deelnemen, wegens bepaalde sociale gevoeligheden.” (1) Omdat er in Ankara dus mensen zijn die uitingen van homoseksualiteit, genderdiversiteit, transgender-identitet niet waarderen, er agressief op reageren, worden niet die homohatelijke anti-transgender-lui aangepakt. Integendeel: lesbo’s, homo’s, biseksuelen, transgenders worden beroofd van de ruimte voor collectieve en artistieke uitingsvormen. Ankara komt hiermee tegemoet aan agressie en seksuele onderdrukking. Als het van die onderdrukking al zelf niet een gangmaker is.

Continue reading “Waarin Ankara en Dokkum op elkaar lijken” »

Referendum Turkije: Erdogan wint (?) in frauduleuze afgang

zondag 16 april 2017

Een krappe meerderheid van deelnemers heeft volgens officiële uitslagen ‘Ja’gestemd in het referendum dat vandaag in Turkije plaatsvond. Daarmee zeiden ze ‘Ja’ tegen de uitbreiding van bevoegdheden van de Turkse president Erdogan. Dat is slecht nieuws: het is wéér een stap op weg naar een democratisch gelegitimeerde, met zware repressie regerende, dictatuur. Maar de overwinning is erg krap. Zo krap dat de uitslag lang niet de steun aan Erdogans ambities biedt die hij er vast van zal hebben gehoopt. En de uitslag wordt al aangevochten ook. De strijd tegen de oprukkende Erdogan-dictatuur is niet afgelopen. Continue reading “Referendum Turkije: Erdogan wint (?) in frauduleuze afgang” »

Keizer bedankt politiek

13 maart 2017

“Daags voor de verkiezingen voor de Tweede kamer zijn vrijwel alle politieke partijen het over één ding eens.  Ze scharen zich achter het kabinet in het conflict met Turkije.”

Volkskrant, 11 maart 2017 

“Komt het tot oorlog, dan houden alle partijen op (…) Ik ken geen partijen meer(…) Wij zijn nu allemaal Duitse broeders en alleen nog Duitse broeders.”

 Keizer Wilhelm II, augustus 1914

Niet meebrullen in het anti-Turkse gehuil, nee tegen elk nationalisme

zondag 12 maart 2017

(geen zin in hyperlinks naar bronnen, gegevens zijn allemaal te vinden in recente krant en nieuwsberichten, compleet met tendentieuze toonzetting en alles.)

Zet je schrap. Vlak voor de verkiezingen blaasrt de Nederlandse regering het nationalistische vuurtje tot grote hoogte op. De Turkse president en regering doen vanuit hun positie en ambitie hetzelfde. Maar in Nederland hebben we allereerst met de Nederlandse politiek te maken. Van Nederland uit naar Turkije wijzen als het grotere gevaar, is meehuilen met de Nederlandse chauvinististen. Rutte en Wilders zijn hier bovenal de vijand, en vrijwel de complete Nederlandse politiek is medeplichtig. Afstand nemen van dit nationalisme in ‘eigen’ land is prioriteit nummer één, twee en drie. Afstand houden van Turks chauvinisme is noodzakelijk, om niet in de valkuil van inconsistentie en omgekeerd chauvinisme te vervallen. Maar first thing first: néé tegen de nationale anti-Turkse opgefokte,opgeklopte  eensgezindheid, weg met de opgefokte nationale Nederlanderigheid. Continue reading “Niet meebrullen in het anti-Turkse gehuil, nee tegen elk nationalisme” »

Wilders, Erdogan: twee handen op één buik

zaterdag 11 maart 2017

Het lijkt wel een co-productie van Wilders en Erdogan, de hele heisa rond de door de Nederlandse regering verhinderde luchtlanding van die Turkse minister. Immers, via de botsing tussen Nederlandse en Turkse regeringen rond deze zaak wordt zowel het Nederlandse als het Turkse nationalisme opgestookt. Wie profiteert er, nu de Turkse regering pal staat voor Turkse trots? Erdogan, nationaal leider die via ene referendum zijn macht wil uitbreiden. Wie profiteert, nu de Nederlandse regeruing die Nederlandse trots hoog houdt en zich niet wil laten “chanteren”? Wilders, die nationalisme to zijn handelsmerk heeft en die – voor wie het eventjes kwijt was – ooit brak met de VVD rond de zaak van een eventueel Turks EU-lidmaatschap. Zo leunt de ene rechtse radicaal op de andere, zo helpen ruziemakende nationalisten elkaar. Continue reading “Wilders, Erdogan: twee handen op één buik” »

Rare staatsgreep, nare nasleep

zondag 17 juli 2016

Turkije maakte 15 en 16 juli een wat rare staatsgreep door. Die krijgt na haar snelle mislukking een hele nare nasleep. Grote winnaar is Erdogan. Die maakt van de gelegenheid gebruik om zijn macht enorm te versterken, het regent arrestaties. Zijn fans vieren feest op straat. Het ziet er allemaal buitengewoon naargeestig uit. Continue reading “Rare staatsgreep, nare nasleep” »

Volkskrant, Dagblad voor Staatspropaganda

dinsdag 15 maart 2016

Is de Volkskrant in geldnood en laat ze zich daarom door de Turkse staat betalen? Heeft de redactie het blad uit overtuiging tot fanzine van Erdogan laten ombouwen? Zijn journalisten met vakbekwaamheid daar intussen allemaal vervangen door spotgoedkope werkkrachten die het ook niet kunnen helpen dat ze niet weten wanneer je aanhalingstekens om beweringen zet en wanneer niet? Of kunnen ze bij dat blad enkel door een staatsbril kijken? Ik vermoed vooral het laatste. Maar welke van de mogelijkheden het ook is, één ding mag duidelijk zijn. De Volkskrant verlaagt zich met haar berichtgeving over de aanslag in Ankara tot het niveau van de propaganda van de Turkse staat. Continue reading “Volkskrant, Dagblad voor Staatspropaganda” »

Turkije, Rusland, Syrië: is het de wet die de vrede redt?

woensdag 2 december 2015

longread

De spanning tussen Turkije en Rusland houdt aan. De aanleiding was het neerschieten van een Russisch militair vliegtuig nadat het heel even boven Turks grondgebied zou hebben gevlogen. Intussen stelt Rusland sancties in, tegen Turkse én Russische burgers, waarover dadelijk meer. Andersom slaat Turkije tamelijk onverzoenlijke taal uit, en krijgt het impliciet steun van de grote NAVO-bondgenoot de VS. Het is een griezelige situatie: twee zwaarbewapende moderne staten die elkaar als vijand bejegenen. Zo beginnen wel vaker grotere oorlogen. Continue reading “Turkije, Rusland, Syrië: is het de wet die de vrede redt?” »