Archive for Spanje

Catalonië: tegen het Spaanse staatsgeweld, voor een solidariteit zonder grenzen

maandag 2 oktober 2017

Terreur van Spaanse oproerpolitie tegen mensenmenigten in Catalonië: een escalatie van Spaans staatsgeweld, aangejaagd door een rechtse regering wiens politieke en ideologische wortels liggen in het fascisme van dictator Franco. Wat we ook denken over een onafhankelijk Catalonië, het allereerste wat ons te doen staat is toch wel een totaal en onvoorwaardelijk néé tegen het politiegeweld dat de Spaanse staat tegen referendumdeelnemers hanteert. Continue reading “Catalonië: tegen het Spaanse staatsgeweld, voor een solidariteit zonder grenzen” »

Van weerzinwekkend tot verleidelijk

donderdag 27 oktober 2016

Onderstaand stuk schreef ik voor de onlangs verschenen Buiten de Orde, 2016/3, waar het dus al te lezen is.

Van weerzinwekkend tot verleidelijk
Gezichten van verkiezingsstrijd

Electorale politiek heeft vele gezichten. Sommige daarvan zijn voornamelijk weerzinwekkend. Maar anderen zijn verleidelijk, ook voor linkse en radicale mensen. Het kan geen kwaad om enkele van die gezichten op een rijtje te zetten. Continue reading “Van weerzinwekkend tot verleidelijk” »

Anarchisten als regeringspartij – over een gevaarlijke en contraproductieve logica

maandag 26 september 2016

Onderstaand stuk verscheen al geruime tijd geleden, een een iets andere versie, in Vrije Bond-magazine Buiten de Orde, jaargang 2016, nr. 2. Inmiddels is nummer 3 verschenen, Maar voordat ik daar stukken van mijn hand van online zet, krijgt een ieder even de tijd om het blad zelf aan te schaffen. Dan krijg je er nog plaatjes bij ook 🙂

Anarchisten als regeringspartij
Over een gevaarlijke en contraproductieve logica

Op 17 juli 1936 begon in Spanje wat wat al maanden in de lucht hing: generaals lanceerden een staatsgreep en zetten troepen in om de parlementaire regering en de arbeidersorganisaties te verpletteren. Daarmee reageerde rechts op de golf van arbeidersstakingen, landbezettingen door arme boeren,gevechten na van radicale arbeiders tegen gewapende fascisten en dergelijke. Die golf had in de voorafgaande weken revolutionaire proporties aangenomen. Gewapend rechts besloot terug te slaan voordat die revolutie een feit was. Continue reading “Anarchisten als regeringspartij – over een gevaarlijke en contraproductieve logica” »

Compliment en lachspiegel – over de zoveelste ‘weerlegging’ van het anarchisme (deel 4)

Deel vier in een serie stukken in reactie op “Anarchisme gaat de revolutie niet brengen” van de hand van JW. Het worden in totaal vijf stukken. Minstens, want JW solliciteert, gezien de reacties die hij inmiddels op mijn blog heeft doen plaatsen, duidelijk naar meer 🙂

JW gaat vervolgens uitvoerig in op “de grootste zwakte van het anarchisme als ideologie:” (let wel: niet alleen het Nederlandse, in de huidige vorm, of soortgelijke relativeringen waar eerder nog sprake van was) “een onwil om te erkennen dat macht onvermijdelijk is in de revolutie en het voortbestaan ervan, en een onkunde om om te gaan met bestaande machtsdynamieken (in de eigen beweging en in de maatschappij.” Met of zonder permissie – ik ben anarchist, dus laat die permissie maar zitten – dit is daverende nonsens zoals die in allerlei variaties door Marx, Plechanov, Lenin, Trotski, Stalin en noem ze allemaal maar op, keer op keer is herhaald. De kwantiteit van de kolder slaat echter zelden erg dialectisch om in de kwaliteit van de waarheid, hoe vaak je de kolder ook herhaalt. Continue reading “Compliment en lachspiegel – over de zoveelste ‘weerlegging’ van het anarchisme (deel 4)” »

Tegen de Logica van het Ultieme Kwaad

donderdag 5 mei 2016

Onderstaand stuk schreef ik voor de Buiten de Orde 2016/1, maar raakte door een misverstandje buiten beeld en is dus niet in druk verschenen. Wel is het alsnog op de website van de Vrije Bond geplaatst waar het nummer waar het voor was bedoeld werd aangekondigd. Hier is een ietsje anders geredigeerde versie van het stuk alsnog. Juist op 5 mei leek het me aardig leesvoer.

Tegen de Logica van het Ultieme Kwaad
Een moeilijk maar nodig nee tegen Nederlandse oorlogsdeelname

De wereld glijdt weg in oorlog en Nederland doet graag mee. Van een vredesbeweging met enige impact is intussen amper sprake. Niet wereldwijd, en nog minder in Nederland zelf. Dat is verontrustend, want oorlogen verdwijnen niet van zelf. Op hun beloop gelaten hebben ze de neiging erger te worden, steeds meer landen mee te slepen, en komt de inzet van steeds verwoestender wapentuig dichterbij. Dit zien we momenteel gebeuren nu op meerdere fronten dezelfde rivalen met elkaar botsen: in en om jemen, in en rond oekraÏne, en vooral in en om Syrië. Continue reading “Tegen de Logica van het Ultieme Kwaad” »

Sociale strijd in Europese landen (2) Spanje via Indignados naar Podemos

zondag 4 januari 2015

Onderstaand stuk schreef ik voor de website van Doorbraak. Daar staat het dus al. Beste wensen trouwens voor mijn dierbare lezeressen en lezers.

Al vijf jaar voeren Europese regeringen een straf bezuinigingsbeleid uit, ten koste van de bevolking. Pensioenen op de schop, pensioenleeftijd omhoog, collectieve voorzieningen aangetast door bezuinigingen, lonen en salarissen die dalen of in het gunstigste geval stagneren, ontslagen in openbare diensten en bij bedrijven die hun winsten willen redden ten koste van het personeel. Met variaties is dit het patroon van Zweden tot Portugal, van Ierland tot Griekenland. Protest en verzet is er in die landen ook, eveneens met variaties. Net als in Griekenland is er anti-bezuinigingsprotest. Net als in dat land spelen er echter ook andere thema’s. We vervolgen onze ronde langs de velden van Europese sociale strijd. Spanje is aan de beurt. Continue reading “Sociale strijd in Europese landen (2) Spanje via Indignados naar Podemos” »

Foute oorlog tegen foute club (4): Spanje 1936 en een gevaarlijk eenheidsidee

zondag 12 oktober 2014

De vergelijking die David Graeber maakt tussen Spanje 1936 en Syrië 2014 – zie deel drie van deze serie – heeft een  zeer dubieuze kant. Feitelijk impliceert hij: de fascisten van destijds zien we terug in IS nu, en zoals er toen een revolutionair, antifascistisch kamp was, zo dient dat er nu ook te zijn. Zoals Franco de revolutie in Barcelona neersloeg, zo dreigt IS de revolutie in Rojava te verpletteren. Zoals de wereld toen toekeek, zo kijkt de wereld nu ook toe. Maar dat beeld klopt dus niet. Er was geen eendrachtig revolutionair antifascistisch kamp dat zich schaarde achter de Spaanse republiek tegen Franco’s generaals. Er was een bovenal revolutionair kamp dat zich richten tegen kapitalisme en staat, in haar fascistische én antifascistische vorm. En er was een bovenal antifascistisch kamp dat zich minstens zozeer tegen het revolutionaire kamp richtte als tegen het fascisme. Beiden vochten tegen Franco. Maar ze vochten op leven en dood ook tegen elkaar. En dat gevecht was geen bijzaak. Continue reading “Foute oorlog tegen foute club (4): Spanje 1936 en een gevaarlijk eenheidsidee” »

Staat òf revolutie

woensdag 8 januari 2014

De staat kan geen instrument tot fundamentele bevrijding van arbeiders zijn, omdat haar hiërarchische, bestuurlijke en repressieve aard haaks op elk fundamentele emancipatieproces staat. De problemen beperken zich echter niet tot het moment dat socialistische politici de staat in hand hebben om vervolgens te ontdekken dat ze aanstuurders in plaats van afschaffers van uitbuiting zijn geworden. Al vér daarvoor duikt het ene na het andere obstakel op. De twee auteurs van het tweeluik “The Strategy of Attrition”, artikelen waar ik in mijn vorige stuk “De staat in de overgang” al op ben ingegaan”, hebben daarvoor wel degelijk oog. Maar hun antwoorden erop overtuigen me geenszins. Continue reading “Staat òf revolutie” »

Revoltes onder druk – een tussenbalans van kracht en beperking

donderdag 21 november 2013

Onderstaand artikel verscheen, ietsje anders geredigeerd, in Buiten de Orde 2013, nr. 3, inmiddels verschenen. Het stuk is begin september al afgerond, ik heb wel spelfouten eruit  gevist, maar het verder niet up-do-date gebracht.

Het jaar 2011 gaat de geschiedenis in als een jaar van opstand en revolutie op een schaal die we sinds de periode 1968-1974 niet meer hebben meegemaakt. Het jaar 2013 zou wel eens de geschiedenis kunnen ingaan als jaar waar die revolutionaire golf met ernstige terugslag te maken kreeg. Een soort van tussenstand vaststellen, iets van lering trekken van de gebeurtenissen, hun kracht en tekortkomingen, kan geen kwaad. Continue reading “Revoltes onder druk – een tussenbalans van kracht en beperking” »

Crisis: eind in zicht? Zo ja, wat dan?

donderdag 8 augustus 2013

Is de economische crisis dan eindelijk over het dieptepunt heen? Een reeks recente berichten wijzen in die richting. Dat roept twee vagen op: hoe serieus moeten we het economisch herstel nemen? En wat betekent dit voor mensen onderaan de ladder, voor onze levensomstandigheden, onze voorzieningen en ons verzet? Continue reading “Crisis: eind in zicht? Zo ja, wat dan?” »