Archive for Irak

Trump benoemt Bolton, op weg naar oorlog in meervoud

vrijdag 23 maart 2018

Het zal velen in de Polder van Verschrikking waarschijnlijk zijn ontgaan, zo druk als mensen in die polder allemaal waren met stembussen en uitslagen. Maar de Amerikaanse president Trump heeft deze week enkele grote oorlogen aanzienlijk minder ondenkbaar gemaakt, en dat is zacht gezegd. Het betreft dreigende aanvalsoorlogen tegen Iran en Noord-Korea. Waarom die minder ondenkbaar worden? Trump benoemde deze week John Bolton als zijn nieuwe veiligheidsadviseur (1), een invloedrijke positie in het Witte Huis. En deze Bolton is van beide oorlogen –  of op zijn allerminst van het dreigen ermee – min of meer een fan. Continue reading “Trump benoemt Bolton, op weg naar oorlog in meervoud” »

Rojava, Raqqa en een bondgenootschap vol gevaar

woensdag 28 februari 2018

Onderstaand stuk schreef ik herfst van 2017; het is geplaatst in Buiten de Orde 2017/4, rond de jaarwisseling. Dat was dus voordat Turkije Afrin aanviel. Het artikel is kritisch tegenover de PYD, vooral vanwege haar verbond met de VS. Die kritiek is door de gebeurtenissen niet achterhaald, integendeel. Dat echter geenszins dat de Turkse aanval me onverschillig laat. Die is verwerpelijk en verdient felle veroordeling en protest.  De leus ‘Verdedig Afrin’ is wel degelijk ook de mijne, zolang we die verdediging niet overlaten aan mogendheid X, Y of Z. De voetnoten zijn vergeleken met de gedrukte versie hier trouwens iets uitvoeriger.

Rojava, Raqqa en een bondgenootschap vol gevaar

Raqqa, tot voor kort in de ijzeren greep van Islamitische Staat/ Daesh, is inmiddels ‘bevrijd’. Spijtig genoeg zullen slechts weinigen daarvan genieten: het is een typisch geval van ‘we moesten de stad vernietigen om haar te redden’ in klassieke VS-Vietnamoorlog-stijl. Maar de macht van IS/Daesh is er gebroken. Dat is mooi. Minder mooi is dus de manier waarop, en het dreigende vervolg. Wat een tijdlang doorging voor de Hoofdstad van het Kalifaat dat IS stichtte, is veranderd in een puinhoop waarover gewapende Koerdische en Arabische milities gebundeld in de Syrische Democratische Krachten (SDF) via overweldigende Amerikaanse ‘luchtsteun’ een soort zeggenschap verovert. Dat zal dan wel worden aangeprezen als de ‘bevrijding’ van Raqqa. Continue reading “Rojava, Raqqa en een bondgenootschap vol gevaar” »

Een half jaar Trump (3 en slot): escalerende oorlogen, escalerende misdaden

donderdag 27 juli 2017

Een half jaar Trump vertaalde zich in de Verenigde Staten zelf vooral in een half jaar repressie, razzia’s, corruptie en reactionair Twitter-gezeur. In de rest van de wereld – in het bijzonder in het Midden-Oosten – betekende datzelfde halfjaar Trump een dramatische escalatie van Amerikaanse militaire terreur. Continue reading “Een half jaar Trump (3 en slot): escalerende oorlogen, escalerende misdaden” »

Wie bommen gooit, lokt bommen uit

dinsdag 19 juli 2016

Mensen die zich afvragen waar die aanslagen in Westerse landen vandaan komen, doen er goed aan om het nieuws uit het Midden-Oosten wat beter te volgen. Flink wat van de woede die via bomaanslagen en schietpartijen in Europese steden tot uiting komt, is een verwrongen reactie op andere schietpartijen, andere bomaanslagen, aangericht door ‘onze’ Westerse, vredelievende, democratische leiders. Wie bommen gooit, lokt bommen uit. Continue reading “Wie bommen gooit, lokt bommen uit” »

Die Irak-oorlog stonk en stinkt, daar hadden we Chilcot niet voor nodig

donderdag 7 juli 2016

Het Chilcot-rapport waarin aangetoond is dat de Britse regering in 2003 op basis van rammelende bewijsvoering meedeed aan de invasie en bezetting van Irak, is geen onthullend document. Het vertelt wat oplettende mensen – miljoenen vredesdemonstranten destijds bijvoorbeeld – al in februari van dat jaar wisten. Het ondermijnt geenszins de logica achter dit soort oorlogen, maar klaagt vooral dat de logica in dit specifieke geval te weinig werd onderbouwd. Tegenstanders van oorlog kunnen er weliswaar naar verwijzen, onder het motto ‘zeiden we het niet?!’ Maar we zeiden en zeggen nog wel iets meer. Maar als we werkelijk tegenstanders van die oorlogen willen zijn, dan gaan we toch wel een paar zeer grondige stappen verder dan dit rapport. Continue reading “Die Irak-oorlog stonk en stinkt, daar hadden we Chilcot niet voor nodig” »

IS-vernielzucht (1): over gevoel voor proporties, en over het meten met twee maten

vrijdag 22 mei 2015

De verwoesting van oeroude monumenten, archeologisch waardevolle objecten, kunstwerken en dergelijke door Islamitische Staat (IS) roept bij velen grote afschuw op. Dat is logisch: grootschalige vernieling van onvervangbaar cultureel erfgoed ís afschuwelijk. Maar de woede die het opwekt is te vaak doortrokken van een dubbele moraal, te vaak wordt er met twee of zelfs drie maten gemeten, Context, achtergrond en beweegredenen krijgen veelal weinig of slechts verwrongen aandacht. En de publiciteit die de woede krijgt functioneert maar al te gemakkelijk als wéér een ‘bewijs’ dat IS niet zomaar kwaadaardig is – wat het is – maar een Ultiem Kwaad vertegenwoordigt – wat gevaarlijke onzin is, deel van de giftige koloniale oorlogspropaganda tegen het alomtegenwoordige ‘terroristische gevaar’. De Oppervandaal woont nog altijd in Washington, en heeft in Den Haag een zeer medeplichtig filiaalhouder. Continue reading “IS-vernielzucht (1): over gevoel voor proporties, en over het meten met twee maten” »

Koerdische strijd, imperialisme en solidariteit: een reactie op David Graeber

vrijdag 17 oktober 2014

Onderstaand artikel schreef ik als discussiestuk/ reactie voor op de website van Doorbraak. Daar staat het al te lezen.Veel van de argumenten in mijn serie ‘Foute oorlog tegen foute club’ komen er in terug;  ik heb mijn voordeel proberen te doen met de kritische opmerkingen die ik daarover van diverse mensen heb gekregen en hier en daar geprobeerd wat nauwkeuriger, beter gericht en iets minder ruw te formuleren. Dank, kritische meelezers.

Koerden in Kobani voeren een desperate strijd tegen de oprukkende moordbrigades van Islamitische Staat (IS). De verdediging dwingt bewondering af, en oproepen om deze strijders te hulp te schieten en een dreigende massaslachting te voorkomen weerklinken inmiddels luid. Dat deze Koerden solidariteit verdienen is helder. Hoe die solidariteit er uit moet zien, is lastiger vast te stellen, en niet elke oproep in die richting is even sterk. Dit soort zaken kijkt nauw als we althans niet in verkeerd vaarwater willen belanden. Met zijn intussen geruchtmakende artikel artikel “Why is the world ignoring the revolutionary Kurds in Syria?”  loopt David Graeber dat risico. Helaas, want het gevoel van urgentie waar het stuk blijk van geeft, is maar al te terecht. Continue reading “Koerdische strijd, imperialisme en solidariteit: een reactie op David Graeber” »

Foute oorlog tegen foute club (7 en slot): Wat dus niet en wat dan wel?

woensdag 15 oktober 2014

Deel 7 en slot van deze serie

Wat we zien rond Kobane is een cynisch spel. Door zo lang te wachten heeft de VS feitelijk aan Syrische Koerden laten weten: jullie hebben ons nodig om te overleven. Door met vertraging toch Kobani te helpen redden, profileert de VS zich alsnog als beschermer van arme Koerden, zoals de VS zich met haar luchtaanvallen op Libië in maart 2011 als grote beschermer van Benghazi profileerde. Dat sommige Koerden blij zijn met zo ’n redding, zoals sommige Libiërs destijds blij waren met de hunne, is logisch. Maar de VS legitimiteit toekennen voor dit soort reddingsoperaties is levensgevaarlijk, omdat de VS die legitimiteit gebruikt voor haar eigen economische en strategische belangen. Aan die belangen is humanitaire inzet ondergeschikt, en het redden van mensenlevens is tegelijk een vorm van PR, geen doel op zich. Continue reading “Foute oorlog tegen foute club (7 en slot): Wat dus niet en wat dan wel?” »

Foute oorlog tegen foute club (2): Vergissingen, oorlogsmisdaden en noodweer

zaterdag 11 oktober 2014

Deel twee van een serie.

Wie denkt dat de Westerse luchtaanvallen enkel IS-strijders en hun wapentuig raken, negeert de ervaringen met soortgelijke militaire campagnes vanuit de lucht, op Irak in 1990-91 en 2003, op Afghanistan van 2001 tot en met 2014, drone-aanvallen op Jemen en op Pakistan. Die komen volgens mensenrechtengroeperingen in sommige gevallen neer op oorlogsmisdaden. Continue reading “Foute oorlog tegen foute club (2): Vergissingen, oorlogsmisdaden en noodweer” »

Foute oorlog tegen foute club (1): links ongemak en Westerse medeplichtigheid

zaterdag 11 oktober 2014

De wrede moordenaars van Islamitische Staat (IS) belegeren Kobani, en dreigen een nieuwe slachting aan te richten. Dat leidt tot een groeiende oproep om iets te doen, wat dan ook, om de mensen in die belegerde plaats te redden. De emotie daarachter is logisch. De mensen daar verdienen het om gered te worden, IS verdient het om verpletterend te worden verslagen. De vraag is echter: hoe? En in wiens handen leggen we die taak? Juist in linkse en radicale kringen waar de drang om hoe dan ook iets te (laten) doen voor de bedreigde Koerden om zich heen grijpt, is grote helderheid hieromtrent noodzakelijk. Deze helderheid ontbreekt nagenoeg. Daardoor gaan oproepen om iets te doen al heel snel in de richting van oproepen aan de grote mogendheden om haar oorlog in de regio verder op te voeren. Dát soort oproepen zijn echter, in de meest letterlijke zin van het woord, levensgevaarlijk. Deeltje één van maar weer eens een serie. Continue reading “Foute oorlog tegen foute club (1): links ongemak en Westerse medeplichtigheid” »