Archive for Hongarije

De snelle fascisering van de Vrije Wereld

donderdag 21 juni 2018

De ‘Vrije Wereld’ fasciseert, en het gaat hard. Zaken waarvan we tot voor kort wellicht dachten dat we ze ‘Nooit Meer’ zouden meemaken, of die zelfs niet bij mensen zouden zijn opgekomen, beginnen gangbaar te worden. En de gangmakers en aanvoerders? Niet eens zozeer de uiterst rechtse clubs in de marge. Vooral wel de uiterst rechtse politiek in de mainstream. De verbijsterende voorbeelden stapelen zich op. Continue reading “De snelle fascisering van de Vrije Wereld” »

Mensen op de vlucht, mensen in verzet

donderdag 3 september 2015

Verbijstering, woede, verslagenheid maar ook diepe bewondering strijden om de boventoon bij de taferelen die we vrijwel dagelijks te zien krijgen. Eerst vooral de mensen die in wrakke boten uit Afrika de Middellandse Zee probeerden over te steken, naar Italië. Vervolgens de grote aantallen vluchtelingen op Griekse eilanden, en aan de grenzen van Macedonië. Inmiddels is de aandacht verschoven door duizenden mensen in hartje Boedapest die fatsoenlijke opvang maar vooral ook bewegingsvrijheid willen, en getrakteerd worden op oproerpolitie in taferelen die soms wel hele nare associaties oproepen. Het beeld is echter tweeledig. We zien de verschrikking. We zien ook verzet. Continue reading “Mensen op de vlucht, mensen in verzet” »

De wrange glorie – het revolutiejaar 1989

Maandag 2 december 2014

Onderstaand artikel schreef ik voort Buiten de Orde, waar het inmiddels is verschenen. De versie hieronder wijkt op kleine details af van de gedrukte tekst, en voetnoot (1) is toegevoegd. Die laatste heeft als voordeel dat die ook van illustraties is voorzien 🙂 .

Vijfentwintig jaar geleden, in 1989, viel de Berlijnse Muur. Daarmee viel symbolisch gezien tegelijk het Oostblok van communistische staten. Deze Val van het Communisme zal ongetwijfeld in de media tot uitbarstingen van pro-Westerse triomf leiden (1), tot het in herinnering roepen van de opluchting van destijds en de teleurstelling sindsdien. Reken maar vast op aandacht voor hoofdrolspelers van destijds. Gorbatsjov, wiens hervormingen in de Sovjet-Unie het veranderingsproces in beweging bracht. Reagan, wiens wapenwedloop en felle anticommunisme die Sovjet-Unie zo ongeveer tot die hervormingskoers dwong. Honecker, wiens halsstarrigheid in de DDR hervormingen daar blokkeerden, om er een revolutie voor terug te krijgen. Kohl die de revolutie behendig wist om te vormen tot een als ‘hereniging’ verpakte annexatie van de DDR door de Duitse Bondsrepubliek. Oppositiefiguren als Lech Waleza in Polen en Vaclav Havel hetn toen nog niet opgesplitste Tsjecho-Slowakije, zullen in de publicitaire eregalerij wel niet ontbreken. Continue reading “De wrange glorie – het revolutiejaar 1989” »

Over de zogenaamde noodzaak van een revolutionaire partij (1): Hongarije 1956

zaterdag 9 maart 2013

Leninistische politiek is gekenmerkt door een helder, maar foutief, standpunt over het soort van organisatie dat we nodig hebbenvoor een succesvolle, bevrijdende revolutie. Dat standpunt vat ik als volgt samen: Een revolutionaire partij, waarin de meest strijdbare arbeiders en hun intellectuele bondgenoten, met het meest consistente klassenbewustzijn en de ervaring in het aanvoeren van stakingen, demonstraties en andere acties, in een gedisciplineerde organisatie verenigd zijn, is noodzakelijk om een antikapitalistische revolutie te leiden naar de overwinning en daarmee de weg naar het socialisme te banen. Een partij van revolutionaire arbeiders, om de revolutie te leiden en de staatsmacht over te nemen, dat is de kern. Continue reading “Over de zogenaamde noodzaak van een revolutionaire partij (1): Hongarije 1956” »