Archive for Griekenland

Hoe lichtend was dat voorbeeld? Over de democratie in het oude Athene

Waarom zouden we ons druk maken over de staatsinrichting van Athene, een slordige tweeduizend en vijfhonderd jaar geleden? Waarom zouden we aandacht besteden aan de democratie in het antieke Athene? Is dat niet iets dat we met een gerust hard aan specialisten in de klassieke Oudheid kunnen overlaten? Continue reading “Hoe lichtend was dat voorbeeld? Over de democratie in het oude Athene” »

Van weerzinwekkend tot verleidelijk

donderdag 27 oktober 2016

Onderstaand stuk schreef ik voor de onlangs verschenen Buiten de Orde, 2016/3, waar het dus al te lezen is.

Van weerzinwekkend tot verleidelijk
Gezichten van verkiezingsstrijd

Electorale politiek heeft vele gezichten. Sommige daarvan zijn voornamelijk weerzinwekkend. Maar anderen zijn verleidelijk, ook voor linkse en radicale mensen. Het kan geen kwaad om enkele van die gezichten op een rijtje te zetten. Continue reading “Van weerzinwekkend tot verleidelijk” »

Griekenland: herhaling van zetten?

Griekenland, afgelopen dagen. Wederom een pakket bezuinigingen, belatstingverhoging en pensioenafbraak. Wederop een staking en grote manifestaties als protest. Wederom straatgevechten tussen betogers en politie, met stenen en brandba bommen van de ene kant, ladingen traangas van de andere. Eederom een regering die het protest trotseert, en een meerderheid van parlementsleden die het bezuinigingspakket aanneemt. Het de zoveelste episode van dit type in Griekenland. Is het een herhaling van zetten? Zit de sociale strijd vast een een cyclisch patroon zonder uitweg? Is het louter een herhaling van zetten? grotendeels wel, maar wel onder gewijzigde omstandigheden. Continue reading “Griekenland: herhaling van zetten?” »

Griekenland: notities bij een debacle

donderdag 4 februari 2016

Dit stuk hadden bloglezers nog van me tegoed, zogezegd. Ik heb het in de zomer van 2015 geschreven. Het is, iets anders geredigeerd en dergelijke, in druk verschenen in Buiten de Orde nummer drie van vorig jaar. Aanleiding om het nu te publiceren vond ik in het feit dat uitgerekend vandaag het een dag is van wederom een grote staking tegen het regeringsbeleid. En het is Syriza dat die regering vormt. Continue reading “Griekenland: notities bij een debacle” »

Volkswagen, Griekenland en het Rijnlandse model

En, zijn we allemaal verbaasd over Volkswagen als mega-milieufraudeur? Geschokt misschien, of wellicht verbijsterd? Is daar eigenlijk wel veel reden voor? Een grote onderneming die regels overtreedt om marktaandeel te vergroten, afzet te vergroten of op andere manier de winstgevendheid te vergroten ten koste van personeel, klant en/of milieu… Is dat niet wat je krijgt waar de markt regeert, waar het winstbejag zich op de keizerstroon heeft gehesen?

De schaal van deze fraude is wel opmerkelijk, evenals het cynisme ervan. Het ging allemaal volstrekt moedwillig, er was geen sprake van dat er alleen ergens in het vage grensgebied van de regelgeving werd geopereerd. De samenvatting van NRC  is helder: “Vorige week maakte de Amerikaanse milieuwaakhond EPA bekend dat het had ontdekt dat Volkswagen op grote schaal knoeide met software in dieselauto ‘s. De software zou kunnen waarnemen wanneer er een emissietest werd uitgevoerd, om dan op een schoner programma over te schakelen waardoor het leek alsof de auto ’s zuiniger waren.” Zo kon het bedrijf haar dieselauto’s presenteren als milieuvriendelijk, wat zedus niet waren. Goed voor de afzet, slecht voor het milieu, en natuurlijk doodgewoon bedrog. Intussen weten we dat ook in Europa aldus gemanipuleerde Volkswagen-auto ’s op de markt zijn gekomen. In totaal gaat het om een slordige elf miljoen auto ‘s.

Het bedrijf heeft de boel opgelicht ten bate van het rendement. Maar ook de staat is verantwoordelijk. Erg indrukwekkend zijn de controles op milieunormen duidelijk niet, anders zou een fraude nooit deze omvang hebben gekregen. Natuurlijk is er een soort race gaande waarin bedrijven een technische trukendoos inzetten om zo goedkoop mogelijk te produceren en tegelijk binnen milieunormen te blijven of minstens te doen alsof. Van een vergelijkbare gedrevenheid en inzet om bedrog door te prikken en de inzet van trucs binnen de milieuperken te houden is aan de e kant van overheden veel minder sprake. Dat is niet zo vreemd: staten zijn verbonden met grote bedrijven. De export van Volkswagen als multinationale onderneming is tegelijk de export van Duitsland als economische grote mogendheid. Staat en kapitaal zijn twee handen op één buik. Het het kapitaal gaat voor de platte winst. De staat schept de voorwaarden, incasseert belasting incasseert en houdt de schijn van rechtvaardigheid en milieuzorg hoog. Maar veel meer dan schijn is het niet. Dat blijkt nu weer.

De hele zaak gaat verder dan Volkswagen alléén. De hele Duitse auto-industrie raakt in diskrediet. Dat effect wordt versterkt als Volkswagen niet de enige blijkt te zijn. BMW wordt al genoemd als bedrijf dat het met milieunormen ook niet erg nauw neemt. Het aanzien van Duitsland als economische mogendheid lijdt grote schade. “Is ‘Made in Germany’ nog wel het waarmerk van betrouwbaarheid en eerlijke ingenieuwskunst?”  zo vat Trouw de stemming samen. Het wijst ook op een amusante link die het Italiaanse blad Repubblica legde. “Duitsland was de aanklager in de Griekse crisis. Afgelopen weekend heeft Tsipras de beklaagdenbank verlaten en is Duitsland er zelf in terecht gekomen.” Zoiets! Als Merkel of één van hara klonen of vazallen nog een sneert over Griekse corruptie, dan hoef je maar heel zachtjes ‘Volkswagen’ te fluisteren. Punt duidelijk.

Daar kunnen we nog wat aan toevoegen. Sociaaldemocraten hebben het in discussies over doorgeschoten marktwerking graag over het Rijnlandse model als alternatief voor het Angelsaksische model. Dat Angelsaksische model staat dan voor het kapitalisme zoals dat in de VS en Groot-Brittannië bestaat, met een overigens door overheden zelf op hol gebrachte ‘vrije markt’. Het Rijnlandse model staat dan voor een goed gereguleerd en gestroomlijnd kapitalisme waar de scherpe kantjes door overheden met wet- en regelgeving zijn afgehaald. Het Rijnland is een stuk Duitsland, en dat land is dan van dat Rijnlandse model ook het boegbeeld. Welnu, we weten nu hoe het Rijnlandse model kan worden gesymboliseerd: als een file van elf miljoen frauduleus vervaardigde en op de markt gebrachte milieuvervuilende auto ‘s.

Peter Storm

Oxi, ook in Tilburg

woensdag 15 juli 2015

oxispandoek

Enkele tientallen mensen voerden woensdagavond 15 juli actie op de Heuvel in Tilburg. Dat deden we uit solidariteit met de mensen in Griekenland die Oxi oftewel Nee tegen zeiden een bezuinigingspakket, via een referendum en met actie. Onder enorme druk van ECB, IMF en EU-ministers maakte de regering-Tsipras in Griekenland daar een beklemmend Ja van. Maar voor veel mensen – in Griekenland en in tal van andere landen, gelukkig ook in Nederland – blijft Nee echt Nee. Continue reading “Oxi, ook in Tilburg” »

Regering Griekenland capituleert. Bevolking Griekenland protesteert. Tijd voor wereldwijde solidariteit.

dinsdag 14 juli 2015

De Griekse regering van premier Tsipras is onder enorme druk van Europese politici en financiële instellingen bezweken. Tsipras is akkoord met een pakket maatregelen die neoliberaal zijn van inhoud, en koloniaal in de manier waarop ze worden doorgedrukt. De knieval van Tsipras brengt een diepere catastrofe dichterbij. Maar Griekenland heeft niet gecapituleerd. De Griekse regéring heeft dat gedaan. Uit de bevolking van het zo getergde land komt protest. We doen er goed aan om dat protest met grote felheid en vastberadenheid te ondersteunen en grensoverschrijdend uit te breiden. De strijd van de onderkant in Griekenland is immers de strijd van een ieder die snapt dat we wereldwijd tegenover dezelfde antisociale combinatie van geldzucht en machtsarrogantie staan. Het is tijd voor actie: morgen, woensdag 15 juli, hopelijk op elk centrale stadsplein ter wereld. Continue reading “Regering Griekenland capituleert. Bevolking Griekenland protesteert. Tijd voor wereldwijde solidariteit.” »

Oxi! Twee soorten nee in Griekenland

dinsdag 7 juli 2015

Zelden heeft ‘Nee!’een positiever klank dan nu. Ik doel natuurlijk op Oxi, het luide Nee dat een forse meerderheid in het Griekse referendum over door de troika opgedrongen bezuinigingspakket heeft laten horen. Oxi: dikke vette grote middelvinger, recht in het gezicht van de Europese financiële instellingen, in het gezicht van de Europese Centrale Bank, het IMF, de Eurogroep en noem het hele stel arrogante financiële en politieke bestuurders maar op. Oxi: dikke vette lange neus naar al die politici die waarschuwden, de Griekse bevolking vermanend toespraken om toch vooral ja te stemmen. Oxi: tot hiertoe en niet verder, we laten ons niet nog meer pensioenrechten, arbeidsvoorwaarden banen en andere schamele verworvenheden afpakken. Er zijn slechtere berichten om een nieuwe week mee te beginnen. Continue reading “Oxi! Twee soorten nee in Griekenland” »

Grexit of geen Grexit? Is dat de vraag?

woensdag 17 juni 2015

Grexit is deze weken het wachtwoord: het uit de euro stappen van Griekenland. Zo ’n stap komt dichtbij nu een akkoord tussen Griekse regering en geldschieters van/ via IMF, Europese centrale Bank en EU maar niet tot stand komt. Intussen dringt de tijd, met weer een deadline in zicht voor voldoen aan betalingsverplichtingen. Is de dreigende Grexit werkelijk de ramp die er veelal in wordt gezien? Is het eigenlijk wel meer dan bluf? Continue reading “Grexit of geen Grexit? Is dat de vraag?” »

Sociale strijd in Europese landen (1) Griekenland en verder

maandag 15 december 2014

Onderstaand stuk schreef ik voor de website van Doorbraak, waar het intussen al te lezen staat.

Op het moment dat je dit leest is België wellicht al platgelegd door de algemene staking die vakbonden voor maandag 15 december hebben aangekondigd. Maar België is bepaald niet het enige land waar hevige protesten tegen bezuinigingsbeleid zijn losgebrand. Italië en Griekenland – waar ook rond andere thema’s fel strijd wordt gevoerd – en vooral ook Ierland ziet ook mensenmenigten in actie. Radicaal-linkse partijen rukken op in Griekenland en Spanje. Staat de strijd er echter zo sterk voor als deze paar zinnetjes wellicht doet vermoeden? Het is tijd voor een rondje langs diverse Europese tonelen in de sociale strijd. Dat rondje begin ik in Griekenland, in zekere zin waar deze ronde van strijd op gang kwam en de grootste hoogte heeft bereikt. Continue reading “Sociale strijd in Europese landen (1) Griekenland en verder” »