“One solution: Vegan Revolution!” – demonstreren voor dieren

zaterdag 25 augustus 2018

Dat waren er toch wel rond de duizend: het aantal mensen dat vandaag in Amsterdam deelnam aan de Official Animal Rights March, een mooie demonstratie voor dienrechten en dierenvrijheid. Het was voor het eerst dat onder dit motto zo’n optocht in Nederland gehouden is. In andere landen bestaat het initiatief al iets langer. De opkomst, zeker voor zo’n eerste keer, vond ik heel behoorlijk, en smaakt naar een vervolg – waarbij dan het woord ‘Official’ van mij trouwens wel mag worden weggelaten als zijnde te… officeel zogezegd. Maar dit terzijde. Ik was van de deelnemers er een, en ik vond het zeer de moeite waard.

Ik was in mijn eentje gegaan, maar voor de zekerheid had ik een spandoek van Autonomen Brabant meegenomen, met als tekst: “No one is free until all are free” . Je kunt niet weten, misschien zou ik bekenden tegenkomen die wel wilden helpen om het spandoek  zichtbaar vast te houden. En ja hoor, al vrij kort nadat ik op het verzamelpunt de Dam was aangekomen, trof ik een paar kameraden die dat met plezier deden. Even later stonden we dan ook midden op de Dam, spandoek ontrold en zichtbaar. Dat trok redelijk bekijks. Toen zagen we dat er achter het spandoek… tientallen mensen met bordjes van de Partij voor de Dieren stonden! Dat zag er uit als curieuze combinatie, en sowieso wilde ik naar andere bekenden die ik inmiddels had gespot. Dat hebben we ook gedaan.

Die andere bekenden waren mensen met onder meer vlaggen met de tekst “Support the Animal Liberation Front”, en de bijbehorende letters ALF mooi in een omcircelde A geplaatst. Dierenvrijheid, anarchisme, als iets dat bij elkaar hoort, zo zie ik dat graag. Bij de Bite Back-demonstratie, eerder dit jaar, waren deze vlaggen er ook, dat werd een vrolijk weerzien. Mensen in deze groep hadden ook een spandoek: “There is no excuse for animal abuse”. Iemand droeg ook een zwart-groene vlag: groen anarchisme, eco-anarchisme. Later zag ik daar een tweede exemplaar van. We gingen bij deze mensen – duidelijk geestverwanten – staan.

Wat voor deelnemers waren er verder? Heel uiteenlopend, maar vooral ook heel ‘ doorsnee’. Ja, borden en dergelijke getuigden van inzet voor dieren, van een veganistische levenskeus en dergelijke. Maar verder was er geen sprake van een bepaalde uitstraling, qua kledij of zo. Dit was geen scene, maar een vrij brede doorsnee van de bevolking, mensen van allerlei achtergronden, verenigd in hun afkeer van het lijden dat mensen en de maatschappij van mensen zo geheel nodeloos aan andere dieren toebrengt. Gemengd qua leeftijd en gender. Wel veel en veel witter, gemiddeld gesproken, dan je op grond van de bevolkingssamenstelling als geheel zou mogen verwachten.

O, en ik was wel heel blij dat ik nergens in de demonstratie verwijzingen naar rituele slacht heb gezien. Het bezwaar specifiek daartegen is immers geen behoorlijke stellingname tegen dierenleed, maar vooral stemming maken tegen moslims en joden, stemmingmakerij waar een dierenbevrijdingsbeweging uit-ste-kend zonder kan. Slacht is slacht, vlees is moord, de wijze van executie is de kwestie niet.

Qua politieke samenstelling: de Partij van de Dieren was grootschalig opgekomen. Levenstekenen van andere partijen zag ik niet, en ik heb ze ook niet vreselijk gemist… Wel jammer vond ik dat Autonomen Brabant de enige anarchistische/ radicale groep was die zichtbaar – al was het maar met een spandoek – aanwezig was, althans voor zover ik zag. Marxistische clubs zag ik sowieso niet, maar ja, nertsen zijn nu eenmaal geen proletariers en kunnen niet staken… Het feit dat dit weekend de klimaatactie Code Rood op gang is gekomen, zal meegespeeld hebben: veel anarchisten en andere radicalen zijn waarschijnlijk die kant op, en met heel goede reden ook. Maar bij de Bite Back-demonstratie was de opkomst uit zichtbaar anarchistische kring spijtig genoeg ook aan de magere kant. Terwijl de raakvlakken en verwantschap tussen anarchisme (afwijzing van hierarchie en onderdrukking) en dierenbevrijding (afwijzing van de hierarchie die mensen boven dieren plaatst, van onderdrukking die menselijke dieren op andere dieren loslaten) er duidelijk zijn. Voor mij is dierenbevrijding onderdeel van anarchisme, maar veel anarchisten – en trouwens ook heel veel mensen die voor dieren opkomen – zien dat duidelijk anders. Daar ligt een belangrijke rol voor eco-anarchisten, waar ik me graag ook toe reken.

Voordat we gingen lopen, was er nog een komisch intermezzo. We stonden op de hgoek van de Dam, waar ook, geloof het of niet, en hot dog kraam stond. Reukoverlast sowieso, en natuurlijk was het ook vragen om enig initiatief van dierenactievoerders, zo ‘n vleeskraam naast een plein vol veganisten. Even later was er dan ook miemand op de krama geklauterd en had er een bord met  “Animal Rights” geplaatst. Snel erna verscheen een boze man, de kraamhouder neem ik aan: dat bord moest weg. Dat mocht hij mooi zelf doen, hetgeen hij ook, hoogst vertoornd, deed. Met grote tegenzin en agressieve lichaamstaal als toetje, gaf hij het bord terug.

Even later was het tijd om te gaan lopen. Wij sloten achteraan bij de stoet aan: een min nof meer sp[ontaan gevormd radicala blok, met de ALF-vlaggen, het Autonomen-Brabant-spandoek, de groen-zwarte vlaggen, en een flinke handvol luide en enthousiaste stemmen. Bijna meteen ging het los: “There’s no excuse for animal abuse”. En met wat onderbrekingen ging het leuzenroepen eigenlijk door tot we, na een slordige vier kilometer door de binnenstad van Amsterdam, op het Museumplein aankwamen waar de actie met een serie toespraken werd afgesloten. Nu en dan flinke regenbuien, af en toe ook zon, begeleidden ons. Net als de blikken van omstanders: veelal enigszins sceptisch, soms nieuwsgierig, zelden openlijk vijandig maar ook zelden heel ondersteunend. Bekijks trokken we wel.

We riepen van alles, over dieren, maar ook over de maatschapij die dieren tot product reduceert, tot dingen om op te eten, leeg te melken, van hun huid te ontdoen en zo meer. Wat we zoal riepen:

What do we want? Animal Liberation! When do we want it? Now! Are we gonna fight for it? Yes! Are we gonna live for it? Yes!

One struggle, one fight – Animal liberation, human right!

One Solution – Vegan Revolution!

No borders, no nation – Animal liberation! Al snel afgewisseld met: No borders, no nation – Total liberation!

Tegen staat en kapitalisme, voor anarchie en veganisme! Ook in het Duits: Gegen Staat und Kapitalismus – fur Anarchie und Veganismus!

Dit werd dus voornamelijk geroepen in het radicale groepje waar ik in meeliep. Verder naar voren hoorde je ook leuzen, onder meer “There is no excuse for animal abuse”. Ik kan het mis hebben, maar ik geloof wel dat het onophoudelijk gescandeer van ‘ons’ groepje aanstekelijk werkte op andere delen van de demonstratie. Zo niet, dan hebben we in ieder geval wat leven achterin de brouwerij aangebracht en zelf de motivatie er goed in gehouden.

De politie was nadrukkelijk, en wat mij betreft wel degelijk hinderlijk, aanwezig. Meerdere busjes reden vlak achter de stoet, vlakbij waar we lekker aan het brullen waren. Af en toe ene motoragent opzij. Ze deden verder niets. Ze zorgden wel voor, laat ik zeggen, ‘sfeer’. Van het soort waar ik prima zonder kan.

Intussen had ik gezien dat de stoet best heel lang was. Maar ze was ook vrij smal. Vaak liepen we wel op de rijbaan, maar op een gegeven moment viel het me op dat we ‘netjes’ op ene fietspad liepen. Dara heb ik maar even via een improvisatie-leusje wat van gezegd: “Why don t we walk On The Street?” of zoiets. Enkele mensen zagen het punt. Gelukkig liepen we even later weer op de rijbaan zelf. Een beetje street power hoort een serieuze demonstratie immers wel te hebben. En de aantallen demonstranten maakten dingen mogelijk wat dat betreft.Er was wel iets meer mogelijk op dit vlak. Maar ja, dan zijn er meer mensen nodig die de mogelijkheden zien, en weten aan te grijpen. Weer iets waar meer anarchisten hun nut zouden kunnen bewijzen… als ze er zouden zijn.

Over het geheel genomen was de optocht aan de keurige, brave kant. Dat maakte echter onze wat radicalere inbreng in de staart van de optocht extra leuk, en ook wel van extra betekenis. Ook een radicaler aanpak kun je leren, en kun je oefenen. Soms werkt het aanstekelijk. Zoals op het moment dat er iemand van de ordedienst – die dus de keurigheid van de demo hielp bewaken – een radicalere leus opgewekt mee begon te roepen.

Op het Museumplein zag ik de lange stoet van opzij. Indrukwekkend! Iets minder indrukwekkend was de afsluitende manifestatie, met de helaas gangbare optocht van sprekers op het podium. Hier en daar maakte dat ook wel indruk, maar waar we onderweg nog deelnemers aan een actie waren, waren we nu weer terruggerold in toehoorders van een evenement. Terug van activiteit naar passiviteit, en in die passiviteit zit onze kracht dus niet.

Maar ik ga niet zuur eindigen, en niet alleen omdat ik een groot deel van de terugreis met gezellige radicale mededemonstranten maakte. Sowieso vond ik het hele gebeuren best mooi. Een goede opkomst. Een iets te brave, maar hier en daar toch behoorlijk strijdlustige stemming. De kans om zelf met kameraden een wat radicaler geluid te helpen klinken, iets waar ik graag gebruik van maakte.

Dit soort acties doet een geluid weerklinken van mensen die voor dieren opkomen. Dit soort acties maakt het tegelijk mogelijk dat medestanders in de strijd elkaar vinden, wat mij betreft vooral ook medestanders die verder willen gaan dan vriendelijk per optocht vragen om een betere behandeling van dieren. Dit soort acties hebben nut. Meer, graag! Dan zal ik aan de radicale scherpte proberen mijn kleine steentje bij te dragen.

Peter Storm

9 comments

  1. praatpaal schreef:

    Marxistische clubs zag ik sowieso ni

    Omdat het marxisme een humanisme is, niet een naturalisme. De mens is uitverkoren, de mens maakt de geschiedenis, dat denken marxisten. Laat de fabrieken ronken. Stalin at écht wel iedere dag biefstuk.

    Durutti btw ook, maar dat was toen. Dieren stonden niet op de agenda. Mensen waren eerst even met zichzelf bezig en logisch.

    Anyway, ik zeg je eerlijk. Vegetarisch eten gaat me moeilijk af

    Ik geef toe, het is beter en ja, het slachten van dieren is niet moreel houdbaar. En ja, het milieu krijgt héle zware klappen van de bio-industrie, zo zwaar, dat het niet valt te negeren.

    Maar jezus, ik was laatst bij de Chinees. Dat is dan mijn verzetje. Een eenzame man, alleen op de wereld, zou je kunnen zeggen. Gun mij alstublieft mijn spiesje kip. Mijn eend, met lekkere laag vet, met krokant vel

    Of een stuk geit

    Jezus. Was het maar vies, was het maar vies

    Gelukkig vind ik varken vies en eet ik geen rund.

    Maar sommig gevogelte

    God sta mij bij, deze aardse verlokkingen te weerstaan

    • peter schreef:

      Haha. Dat verlekkerde gevoel heb ik wel eens als ik gebakken vis ruik: was het maar vies, was het maar vies… Maar het kan natuurlijk uiteindelijk niet de doorslag geven. Die geit verdient zoiets niet, die wil ook een verzetje, in plaats van afgemaakt worden.. En het verziekte – mede door veeteelt verziekte – klimaat – toont totaal geen begrip voor het feit dat jij of ik er moeite mee hebben (gehad) van onze vleesverslaving af te komen. Die eend smaakt minder als je straks naar het dak bent gevlucht voor klimaatgerelateerde overstromingen en de real live eenden om je heen zwemmen. Dus misschien dat dat verzetje toch even moet worden verzet 😉

      Wat wel helpt: echt lekker veganistisch leren eten. Een deel van het pr-probleem van veganisten ligt in het – misplaatste – idee dat je dan elke dag vrijwel hetzelfde hoogst verantwoorde voer moet eten. De beste reclame voor veganisme is misschien wel: een overheerlijke veganistische maaltijd, zo lekker dat je zelfs als vleesverslaafde vergeet dat er geen dier aan te pas is gekomen.

  2. praatpaal schreef:

    Ja, sorry

    Maar dit is als tegen een heroïne verslaafde zeggen, dat hij/zij best ook limonade kan drinken

    Ik zet in op dat verdomde kweekvlees. Kweek het voor me, asap

    Het gaat wat mij betreft ook een beetje om de frequentie. Eet je iedere dag gehakt ? Of eens per week ? Vlees van twintig euro, eens per twee weken, of bifi worstjes bij het benzinestation, iedere dag.

    Eet je voor 70 procent van de tijd vegetarisch

    en voor 30 procent vlees

    Het is gewoon een feit ( voor mij ). Geit is lekkerder dan corn burger.

    Vis is lekkerder, dan prei

    Het is een verneukeratief feit, maar laten we onszelf niet voor de gek houden

    ja, kut voor die geit. Het zou al eerlijker zijn, als ik zélf het bos in ga en de strijd aan ga met een geit/bok, voor zijn/haar vlees. Doe natuur, wees dan natuur. Zoiets. Als je zegt, het is de natuur, doe dan zelf ook een stapje terug en wordt als die natuur. Maak een speer, bestrijd de beren en mammoeten etc

    Een geit van een boer, die daar zes jaar leefde, op het erf. En die dan uiteindelijk gedood wordt, maar wel na een écht goed leven ( beter dan mijn leven ). En dat die geit, dat dat geitenvlees dan ook heel duur is. Driehonderd euro, voor een hele geit. En dat doe je dan in je vriezer.

    Dat is ook al anders, dan kilo knallers

    anarchisme hanteert natuurlijk een vrijheid princiepen, waar mensen en dieren naast elkaar, niet over elkaar leven, om vrijheid te manifesteren. In die zin is vegetarisme natuurlijk compatibel met anarchisme

    En vlees eten, is meer compatibel met liberalisme. Eigen welzijn, ook boven dat van andere dieren en mensen.

    Rationeel gezien heeft anarchisme hier nu een steviger fundament, dan liberalisme

    • Ingrid schreef:

      Was het maar vies?

      Als een kind van 11 het kan, dan kun jij het ook.

      De rest is gemakzucht.

  3. praatpaal schreef:

    Ingrid, wat een aantijging

    Vertel mij niet wat ik moet doen.

    Kinderen van elf doen wat hun ouders ze leren…

    Mensen van mijn leeftijd, maken zélf keuzes

    Gemakzucht ? Wat is er mis met gemakzucht ?

    Als ik wil, eet ik dertig biefstukken per dag, tot ik moet overgeven. Dan ga je maar lekker je vegan traantjes wenen, in een hoekje

    Jouw instelling , dat is waar ik me dus aan erger

    DONTELLMEWHATTODO

    • peter schreef:

      Nergens vertelt Ingrid wat je moet doen. Ze neemt alleen geen genoegen met de argumenten die jij aandraagt, en noemt je houding “gemakzucht”. Dat kun je ergerlijk vinden, dat is dan pech 😉

      Jij echter schrijft letterlijk “DONTTELMEWHATTODO” – en vertelt haar dus feitelijk wat ze moet doen… Talking’ bout consistency here;)

      Verder gaat het er dus niet om dat je kunt doen wat je wil (niemand bestrijdt dat). Mensen maken idd zelf keuzes, soms ook verkeerde keuzes. Het gaat erom dat het fijn zou zijn als je iets anders zou willen dan je nu helaas wilt… niet om Ingrid of mij of wie dan ook een plezier te doen, maar vanwege de argumenten vor veganisme die ik hier niet ga herhalen omdat je ze dondersgoed kent, en niet erg steekhoudend weet te weerleggen;)

      En verder

  4. praatpaal schreef:

    kijk, de reden dat Ingrid wél een punt heeft

    Mijn vlees consumptie brengt jullie óók in gevaar. Het is dus niet slechts een individuele aangelegenheid

    Mijn irritatie is een beetje, ik doe/deed echt mijn best, om geen vlees meer te eten.En de laatste jaren eet ik nooit meer zaken als worst, knakworst, gehakt etc. En ik mis het niet eens echt

    Wel ben ik gewoon eerlijk, als ik zeg dat sommige soorten vlees en vis, gewoon apen lekker zijn en dat weet jij ook

    Vegans moeten niet gaan doen alsof het allemaal een vingerknip is, voor iedereen. Ook moet je niet gaan ontkennen, dat mensen vlees eten met een reden

    Dat maakt de kwestie juist zo naargeestig. Ja, ik moet het niet eten en ja, ik zou het stiekem best wíllen eten.

    Smaakte vlees naar broccoli, dan zaten we nu niet in deze crisis

    Gemakzucht noemt ze het. Uiteraard mag ze vinden wat ze wil. Is het gemakzucht ? Wellicht, maar iedereen heeft wel een greintje gemakzucht in zich. We zijn geen volmaakte wezens. Als ik vlees vreet, dan weet ik ook wel dat het verkeerd is

    Als mensen sigaretten roken, dan weten ze zélf ook wel dat dat verkeerd is as fuck

    Maar toch ga ik nooit mensen op hun roken aanspreken en zeggen dat het gemakzuchtig is van ze

    dontellmewhattodo , is geen order, geen bevel. Het is een verzoekje, een verzoeknummer

    • peter schreef:

      Ingrid gaf ook geen bevel, haha. Dus je uitbarsting “donttellmewhattodo” was niet terzake.

      Niemand ontkent dat mensen vlees eten met een reden. Niemand ontkent dat breken met vlees eten moeite kost. Punt is: het is die moeite dus WAARD, en de het uit de weg gaan van die moeite – die aanzienlijk kan zijn – kun je met reden gemakzucht noemen. Dat ik bij vleesgebruik van ” verslaving” spreek, geeft trouwens al aan dat ik de moeite die het kost om er mee te kappen, best erken. Maar het is toch een stuk simpeler dan breken met heroine, ik heb geen cold turkey gehad nadat ik de stap nam, ik heb gene maanden bibberend in een afkickkliniek hoeven doorbrengen. We hoeven de moeite van het kappen-met-vlees-en-zuivel ook niet overdrijven.

      En ja, iedereen heeft gemakzuchtige kantjes. Niemand is perfect. Veganisten zijn, als geheel, geen betere mensen dan anderen, we laten vaak weer heel andere steken vallen. En omdat we in een wereld waarin vleesverslaving tot de dominante cultuur behoort, tegen de stroom in gaan en constant in de positie terecht komen dat ze moeten uitleggen waarom ze “zo moeilijk doen”, worden sommigen van ons wel eens wat kribbig en fel als we eens in de tegenaanval gaan. Maar op dit ene punt – breken met vleesverslaving etcetera – hebben veganisten gewoon gelijk, dat erken je zelf in feite ook. De kunst is, op welke punten je aan je gemakzucht toe kunt geven zonder schade te doen, en op welke punten je je gemakzucht best mag doorbreken. Je hoeft niet alles van anderen te pikken, maar je hoeft ook niet alles van jezelf te pikken:)

      En dat iets “lekker” is, is niet zo’n heel overtuigende reden. Ik kan me allerlei gedrag indenken dat “lekker” wordt gevonden door de dader maar wat we toch maar liever uit ons hoofd laten omdat een ander daar het slachtoffer van wordt. Bij vlees eten etcetera is het slachtoffer een dier, maar ook onze eigen – mogelijk al zeer nabije – toekomst.

  5. praatpaal schreef:

    Hedonisme, gaat vaak ten koste van andere

    Denk aan drugs, cocaïne en de productie daarvan

    Denk aan prostitutie en de mensenhandel, het misbruik dat daar achter zit

    Denk aan pornografie, zie het ^ bovenstaande ^

    Roken, de sloop van het eigen lichaam en een grote druk op de gezondheidszorg

    Het kijken van een wedstrijd thaiboksen, in een arm land, waar de vechters dus noodgedwongen zijn en zich dus pijnigen, voor jouw pleziertje

    Denk inderdaad aan vlees, milieu betaald de prijs en het dier betaald de prijs

    Het punt met hedonisme is, ze trekken mensen ook aan. De praatpaal is wat betreft al deze bovengenoemde zaken, een erg zuiver persoon. Puur, onversneden

    Anarchisme hanteert een strenge moraliteit, ietwat zwaar, zeggen sommigen. Het hanteert een vrijheid princiepen, waarin de vrijheid helemaal uit jezelf komt en niet via een ander gemanifesteerd wordt

    Die ander, wordt de laatste tijd ook gezien, als het dier

    Dit is wel even wennen

    Maar niet geheel irrationeel

    Om een lang verhaal kort te maken, in real live heb ik nooit gedonder met vegans. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ze mij iets opleggen

    Was dat wel het geval geweest, dan was ik nu niet grotendeels vegetariër