Klappen op een brug: op het kruispunt van homohaat en racisme

donderdag 6 april 2017

Na een schokkende gebeurtenis is de verleiding vaak groot om zo snel mogelijk iets erover te schrijven. Soms is dat verstandig, soms is het zelfs dringend nodig. Maar soms ik het beter om even te wachten, tot er meer duidelijkheid is over de gebeurtenis, de strekking, de context en de dynamiek van reacties die vervolgens op gang komen. De grove mishandeling van een homostel in Arnhem behoort duidelijk tot de tweede categorie: een snelle reactie was bijna honderd procent zeker geen erg sterke reactie geweest, zo is inmiddels wel duidelijk. Ik ben blij dat ik gewacht heb, want zowel de eerste berichten over de gebeurtenis als de eerste golf reacties gaven me vrijwel onmiddellijk een zeer ongemakkelijk gevoel.

We weten tot nu toe het volgende. Een groepje van vier tot zes jongens – de oudste 20, de jongste 14, de anderen 16 jaar jong – is in de nacht van zaterdag 1 op zondag 2 april gaan vechten met een homostel van twee mannen, een van 31 en een van 34 jaar. De twee mannen zijn fors mishandeld, één van de jongens heeft één van de twee mannen enkele tanden uit de mond geslagen. Eigenlijk is dat alles wat we min of meer zeker weten. De rest bestaat uit beweringen en verklaringen, waarvan de waarheid nog geenszins vaststaat, maar die door veel media toch als feiten worden gepresenteerd.

De mannen liepen hand in hand en vormden een paar. Ze zeggen dat aan de klappen homovijandig gescheld vooraf is gegaan. Ze zijn dus belaagd omdat de aanvallers uit het hand-in-hand lopen afleidden dat het homo’s betrof, en dus mogelijk doelwit van hun homohatelijke vijandigheid. Dat maakt de mishandeling een vorm van anti-homogeweld. En asjeblieft, geen ‘homogeweld’, zoals je te vaak leest, want homogeweld is als een homo andere mensen slaat. Als een homo zelf wordt geslagen uit homovijandige motieven, dan is dat dus anti-homogeweld. Het homovijandige motief is aannemelijk. Maar het is geen onbetwistbaar vaststaand feit. Het pure feit dat twee homo’s zijn aangevallen betekent nog niet dat ze zijn aangevallen omdat ze als homo zijn gezien en daarmee vijandigheid opriepen bij homohaters. De tweee slachtoffers hebben anti-homogescheld gehoord, zeggen ze. Ik ga er onmiddellijk van uit dat ze dat te goeder trouw zeggen. Ik vind dat op zich ook aannemelijk. Maar een aannemelijke bewering is nog geen onbetwistbaar feit.

Meer algemeen is het best riskant om enkel en alleen uit het verslag van slachtoffers van geweld af te leiden wat er precies is gebeurd. Ja, slachtoffers hebben het recht om serieus genomen te worden, om hun verhaal niet weggewimpeld te zien worden. Maar slachtofferschap garandeert niet automatisch feilloze waarneming en secuur geheugen In de hectiek van een ruzie en in de nasleep van een traumatische gebeurtenis is het geheugen van wie dan ook niet automatisch betrouwbaar. ook slachtoffers kunnen zich vergissen. Enige terughoudendheid, niet meteen conclusies trekken, het lijkt me wijsheid, zowel voor activisten als voor journalisten.

Ik merkte van die terughoudendheid vrij weinig. Toen de commotie loskwam, het COC haar statement aflegde, het initiatief voor hand-in-hand lopen en de protestmanifestatie in Arnhem werd aangekondigd, was de homovijandige strekking van de aanval aannemelijk, en de verontwaardiging daarover heel logisch. Ik was ook geschokt, zoiets had mij als homoseksuele man ook kunnen gebeuren als heb ik momenteel geen kandidaat wiens hand ik zou willen vasthouden. Maar geschoktheid en verontwaardiging zijn nog geen reden om als vaststaand feit te behandelen wat op dat moment alleen een gegrond vermoeden, een indruk was. We hadden de eerste 24 uur alleen de verklaringen van het mishandelde tweetal, maar de eerste getuigenverklaring moet ik nog tegenkomen. De hele aanvankelijke verontwaardiging was dus gebouwd op een aanname, niet op basis van harde feiten.

Er waren ook enkele redenen waarom ik de eerste verklaringen van de twee mishandelde mannen met enige scepsis bezag. Een scepsis die snel groeide. De eerste was de mishandeling zelf. De tanden zouden er uit geslagen zijn met niet minder dan een betonschaar. Een wat?! Gaat uitgaansjeugd in Arnhem er met betonschaar op uit? Is dat aannemelijk? Zo’n ding gebruik je – zo is mij verteld, ik ben geen expert – om fietsensloten te slopen en het rijwiel mee te nemen. Maar als je op fietsenjacht bent, dan ga je geen ruzie staan maken met anderen midden op een brug op loopafstand van het uitgaanscentrum in een nacht waarin politie ongetwijfeld niet ver weg is. Dat brengt de missie maar in gevaar. Verder vraag ik me, net als anderen, intussen af of een klap met zo ’n ding niet veel grotere verwondingen aan zou hebben gebracht. Je verliest dan meer dan enkel een paar tanden, hoe akelig dat ook al is. Ik weet daar allemaal het fijne niet van, maar er ligt hier reden genoeg om eens door te vragen. Ik zeg niet dat de twee mannen liegen. Maar kan het zijn dat ze in de chaos dingen anders hebben waargenomen dan ze daadwerkelijk zijn? En is het werkelijk journalistiek verantwoord om de mishandeling middels betonschaar te noemen, niet als iets wat de slachtoffers vertellen, maar als objectief vaststaand hard feit?

Het tweede detail wat me verontrustte is helemaal geen detail maar brengt ons in de kern van de zaak. Ik citeer nu een Facebook-verslag vanuit de slachtoffers, dat via een artikel in de Gelderlander te lezen is (1). “Na het stappen in Arnhem zijn we geprovoceerd omdat we min of meer hand in hand liepen (…) maar daardoor dus belaagd zijn door een groep Marokkanen met de leeftijd tussen de 14 en 18 jaar”. Geen twijfel, geen vermoeden, niet ‘ze zagen er Marokkaans uit’. Nee, “een groep Marokkanen”. Daarmee was gebeurtenis al etnisch geframed. En daarmee kwamen de sluizen voor  een stroom racistische modder open te staan.

En het ziet er niet uit als slordigheid. Bijna aan het eind van de Facebookpost staat er: “Dat dit nog kan gebeuren in Nederland anno 2017 is niet te snappen en onbegrijpelijk, want uiteindelijk zijn wij gewoon Nederlanders in ons eigen land maar het dus mag zo blijkbaar niet zijn qua homoseksualiteit”…  ‘Wij’ zijn Nederlanders, en ‘wij’ zijn aangevallen, in ons eigen land nog wel, door Marokkanen, die kennelijk geen  ‘Nederlanders’ zijn. Voor het – aannemelijke, maar dus niet vaststaande – homovijandige karakter van de agressie maakt dit nog niet uit. Maar voor degene die dit schrijft is een andere dimensie kennelijk zeker zo belangrijk: ‘Wij Nederlanders zijn slachtoffers van Marokkaanse agressie geweest.’ Dat is wat er impliciet staat. In de perceptie van de slachtoffers was het dus niet alleen een aanval gepleegd uit homovijandigheid. Het was tegelijk een botsing tussen Nederlanders en wat zij aanduidden als ‘Marokkanen’. Wat zich op die brug afspeelde was niet simpelweg een vorm van antihomogeweld. Het was tegelijk – afgaand op het verslag vanuit de slachtoffers! -een mini-versie w van wat vroeger met een ongelukkig woord ‘rassenrellen’ werd genoemd.

Niet alle media namen de vermeende Marokkaanse identiteit van de aanvallers in hun berichtgeving op. De NOS echter wel, en dat telt in de beeldvorming. Het duurde dan ook niet lang of je kon in de commentaren op bijvoorbeeld Joop.nl grove racistische taal zien. Maar ook waar het expliciete racisme ontbrak en de ‘diversiteit’werd aangeprezen, was toch sprake van een sterk ‘wij in Nederland maken ons ons samen sterk voor diversiteit en tolerantie’- nationalisme: Alsof homo-acceptatie een nationaal erfgoed is, een kernwaarde van de Nederlandse maatschappij is die door Willem van Oranje en de Watergeuzen hoogstpersoonlijk op hertog Alva en de Spaanse koning Filips de Tweede is veroverd, destijds rond 1572.

En in die sfeer ging afgelopen maandag dus het halve land hand in hand. Ik zag Pechtold en Koolmees. Ik zag Dijsselbloem en Asscher. Ik zag Baudet en Hiddema, die elkaar zelfs een “protestkus” gaven (2). Ja ik zag ook allerlei mensen hand in hand met de beste bedoelingen. Maar ik zag vooral ook een hype van ‘wat zijn wij als Nederlanders allemaal vreselijk goed bezig tegen haat en onverdraagzaamheid. Aan wie was dit gebaar eigenlijk geadresseerd? Aan de zes inmiddels aangehouden verdachten? ‘Foei, niet meer doen, anders gaan we weer hand in hand lopen”? Was het gericht aan andere mensen met homovijandige ideeën, om ze op andere gedachten te brengen? Het voelde als een opgedrongen ritueel van insluiting enerzijds, en de onvermijdelijke uitsluiting anderzijds. Het was een show van ‘zo hoort het hier, in Nederland, met ónze normen en ónze waarden’. Die nationale toeëigening van wat doorgaat voor homo-acceptatie zal het moeilijker maken voor een werkelijke bevrijding van, voor en door  lesbo’s, homo’s, biseksuelen, transgenders & queers en alle andere gender-identiteiten/ oriëntaties, om het veelal afgekorte Lgbtq+ maar eens voluit te schrijven, voor een homo-acceptatie die alle nationale grenzen maar beter kan doorbreken om effectief te zijn in plaats van speelbal van nationale en religieus-geformuleerde identiteiten over en weer..

Int6ussen raakt het verhaal van de twee slachtoffers verder omstreden. Gerald Roethof, advocaat van een verdachte in deze zaak, heeft zich gemeld en zegt een paar interessante dingen (3) . “Mijn cliënt is door één van de jongens geslagen en heeft daar vervolgens op gereageerd. Het had niets met geaardheid te maken’, benadrukt Roethof.” Eerst die ‘geaardheid de ontkenning van verdachte en advocaat dat die een rol speelde, zegt weinig tot niets. Als ik advocaat was, zei ik ook mijn cliënt aanraden te ontkennen dat homovijandigheid een rol speelde. Het is namelijk moeilijk te bewijzen, en zonder homohaat als motief is er slechts van ‘gewone’mishandeling sprake, en is de straf bij veroordeling dus lager. Dit is dus gewoon een tactiek van de verdediging om naar een zo laag mogelijke strafmaat toe te werken. Het zegt niets over wat er feietlijk is gebeurd.

Maar hoe zit het met die eerste klap? Dat wordt ook moeilijk te bewijzen of te weerleggen. Er is echter wel een aaknopingspunt, in de eerste verslagen van… de slachtoffers. Het AD citeert ze aldus: “Maar op de brug stond een groepje jongens met de fiets. Die begonnen meteen te roepen, te schelden. Wij hebben gezegd: als dat gebeurt laten we ons niet op de kop zitten. Dus wij begonnen terug te schelden”. Ze besloten door te lopen. “’Wat kijk je nou?’ vroeg ik. Ik vroeg of hij weg wilde gaan, zei dat we geen ruzie zochten.”Voor ze het wisten stond het hele groepje om ze heen. “Een ging er pal tetgen mijn man staan. Nou is hij niet bepaald een vechtersbaas, dus ik duwde die jongen weg. Nou, toen ontplofte de boel ‘” (4) Het eerste actieve fysieke contact was dus, ook als we afgaan op deze versie, een duw door één van de vervolgens mishandelde mannen. Is het ondenkbaar om wat hier als ‘duw’ wordt omschreven, door de betreffende verdachte als een ‘eerste klap’ is overgekomen? Of dat er rond zo ’n chaotische botsing, mensen niet meer precies weten wie er het eerst sloeg? Daarmee is het vervolg – grof geweld, harde klappen – helemaal niet gerechtvaardigd. Maar het laat wel iets zien over de mogelijke aanloop. Ik heb niet de neiging om deze verdachte en zijn advocaat op zijn woord te geloven. Ik heb echter evenmin de neiging om alles wat hij zegt als verzinsel van tafel te vegen. Wat hier precies is gebeurd, is vooralsnog een open vraag.

Twijfel over toedracht krijgt extra gewcicht bij twee andere dingen die de verdachte beweert. Eéén”er was geen betonschaar in het spel, de tanden zijn met een harde vuistslag uitgeslagen. Het lijkt me dat dit te reconstrueren is. “Hij heeft een dikke hand, de tandafrukken staan erin”, aldus Roethof over die verdachte. (5) Nog veel belangrijker: het groepje was qua afkomst heel divers, het beeld van ‘Marokkaanse jongens’ klopt niet, volgens Roethof. “Volgens de advocaat bestond de groep uit vier jongens van verschillende achtergronden.” (6) Ook dat is te controleren. En als de advocaat op dit punt de waarheid spreektt, dan komt de aanvankelijke bewering van de slachtoffers dat ze als Nederlanders door Marokkanen zijn belaagd, in een nog wranger daglicht te staan. Dan is er stemming gemaakt op basis van nog niet eens de schijn van feitelijkheid.

Dat weten we in dit stadium echter nog helemaal niet, en ook de conclusie dat het verhaal van de slachtoffers geen hout snijdt, is in dit stadium niet gerechtvaardigd. Sydney Smeets, advocaat van de twee afgetuigde mannen, veegt de verklaring van Roethof van tafel en houdt hun versie staande. (7) Het is heel goed mogelijk dat de feitelijke kern van hun verhaal overeind blijft. Dan nog is de framing, het negatief wijzen naar ‘Marokkanen’, verkeerd. Reden tot expliciete veroordeling van de mishandeling als zijnde een brute daad van homovijandigheid is er dan echter wel degelijk.

Maar zover is het nog niet. In een serieus verhaal dienen we, ook waar het gaat om een grove aanval op twee hand in hand lopende homoseksuele mannen, wel degelijk aan waarheidsvinding te doen, en aan hoor en wederhoor. Slachtoffers spreken niet automatisch op elk punt de waarheid, verdachten zijn niet automatisch leugenaars. Er is reden om de akelige gebeurtenis aandachtig te blijven volgen, want het laatste woord is er overduidelijk niet over gezegd. Iets beter werk leveren, geachte journalisten, en iets minder haast met stelling nemen vanuit absolute zekerheid, geachte mede-actievoerders. Fact free activism is niet wat we nodig hebben, uitgerekend in dit tijdvak waarin we fact free politics toch al te veel zien. Een demonstratie tegen antihomogeweld is uitstekend, maar wat er in Arnhem is gebeurd is nog niet de meest overtuigende aanleiding zolang we niet iets meer weten.

Wat inmiddels echter wel glashelder is, dat is dat de eerste versie van de gebeurtenissen schaamteloos wordt misbruikt door nationalistisch en racistisch rechts. Wilders’PVV bijvoorbeeld, die oproept de daders, als het om ‘Marokkanen’ gaat, niet alleen streng te straffen maar ook hun Nederlands paspoort te ontnemen en het land uit te zetten. Een PVV-Kamerlid had het alweer over “Marokkaanse straatterreur”.(8)

Dat kun je nog behandelen als weliswaar akelig maar voorspelbaar, net als ook wel de al genoemde hatelijkheden in de commentaren onder een Joop-artikel (9). “Er is natuurlijk een rechtstreeks verband tussen de groeiende populatie van moslims en toenemend geweld tegen homo’s , maar laten we ons in allerlei politiek correcte bochten wringen om die olifant niet te benoemen”, lees je daar, naast nog wat bottere hatelijkheden.. En Joop.nl is dan nog een relatief progressieve website. Als daar comment-plaatsers al zo tekeer gaan, dan kun je wel raden hoe het er op Geen Stijl, de Dagelijkse Standaard, de Post Online uitziet.

Vooral Verontrustend is het feit dat vrijwel niemand (10) de beeldvorming waarin agressie tegen homo’s wordt neergezet als als on-Nederlands, als ‘iets dat we hier niet doen want hier zijn we tolerant’ – weerspreekt als de vergiftige nationalistische onzin die het is. Zo wordt de terechte woede gericht, niet zozeer tegen anti-homo-geweld en de alomtegenwoordige onderhuidse homovijandigheid waar deze door wordt gevoed, maar tegen de vermeende herkomst van de vermeende daders. Zo wordt afwijzing van homovijandigheid geïnstrumentaliseerd tot een steunbetuiging aan een idyllische, mythische en levensgevaarlijk misleidende Nedelandse nationale identiteit. Alsof homohaat en antihomogeweld een importproduct is, iets dat ‘zij’, ‘de moslims’,. ‘de Marokkanen’, doen, en niet al eeuwenlang een kernaspect van de Nederlandse maatschappelijke verhoudingen.

Ik weiger als homoseksuele man om me, via de zorg en woede die ik wel degelijk ook voel, te laten meeslepen en misbruiken in dit soort verontwaardiging. Het is een verontwaardiging die voornamelijk lippendienst bewijst aan homo-emancipatie, maar vooral een opgeklopt zelfvoldaan nationaal zelfbeeld bevestigt en vooral weer nationalisten en racisten verder in de kaart speelt en een algemeen klimaat van haat bevordert waarin juist ook Lbtgq+-mensen extra narigheid van kunnen verwachten.

Noten:

1. Eric Rijnen Rutten, “Jongens (14 en 20) vast voor zware mishandeling homo’s in Arnhem met betonschaar”, De Gelderlander, 2 april 2017, http://www.gelderlander.nl/arnhem/jongens-14-en-20-vast-voor-zware-mishandeling-homo-s-in-arnhem-met-betonschaar~a25292c8/

2. Noordhollands Dagblad, “Protestkus Baudet en Hiddema in Volendam”, 3 april 2017, https://www.noordhollandsdagblad.nl/waterland/protestkus-baudet-en-hiddema-volendam

3. “’Homostel deelde zelf de eerste klap uit’, verdachte (16 ) doet zelf aangifte “,Omroep Gelderland, 3 april 2017, http://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2131529/Homostel-deelde-zelf-de-eerste-klap-uit-verdachte-16-doet-zelf-aangifte

4. Eric Rijnen Rutten, “Mishandeling met betonschaar in Arnhem: ‘We liepen een keer hand in hand”, AD, 2 april 2017, http://www.ad.nl/arnhem/mishandeling-met-betonschaar-in-arnhem-we-liepen-een-keer-hand-in-hand~a5ea703a/

5. Menno Pols, “Advocaat 16-jarige: Eén van de twee mannen sloeg als eerste in Arnhem”, Gelderlander, 3 april 2017, http://www.gelderlander.nl/arnhem/advocaat-16-jarige-een-van-de-twee-mannen-sloeg-als-eerste-in-arnhem~a8dce676/

6. NOS, ‘Verdachte mishandeling homostel doet zel;f aangifte”, 4 april 2017, http://nos.nl/artikel/2166435-verdachte-mishandeling-homostel-doet-zelf-aangifte.html

7. “Advocaat mishandeld homostel maakt gehakt van verweer verdachte” Omroep Gelderland, 5 april 2017 http://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2131623/Advocaat-mishandeld-homostel-maakt-gehakt-van-verweer-verdachte

8. Rob Berends, “PVV: minister moet zorgen dat verdachten mishandeling zwaar gestraft worden”, Gelderlander, 4 april 2017, http://www.gelderlander.nl/dossier-mishandeling-homostel-arnhem/pvv-verdachten-mishandeling-homo-s-in-arnhem-moeten-zwaar-gestraft-worden~a5d3dce7/

9. Joop.nl, “Hand in hand tegen homogeweld na gruwelijke mishandeling homostel”, 3 april 2017, http://www.joop.nl/nieuws/hand-hand-homogeweld-gruwelijke-mishandeling-homostel

10. Een uitzondering, niet de enige maar ze zijn dun gezaaid: Peter Breedveld, “Betonschaar”, Frontaal Naakt, 4 april 2017, http://www.frontaalnaakt.nl/archives/betonschaar.html waarin een aantal van de twijfels die ik hierboven uitspreek, ook al besproken worden, en waar ik dan ook het één en ander aan heb gehad.

Peter Storm

13 thoughts on “Klappen op een brug: op het kruispunt van homohaat en racisme

    1. Inderdaad. De vraag blijft wél of je dan niet juist (ongeacht de racistische reactie van de slachtoffers) niet juist het statement (hand in hand lopen) moet blijven maken. Juist om consequent te zijn. En het kwaad te bestrijden. Ook al zijn de slachtoffers geen Engeltjes.
      Ooit werd in mijn woonplaats in een monument of krantenbericht slachtoffers vermeld van een bombardement tijdens WO II. Dat monument of krantenbericht stamde uit de 50 er jaren. Eén slachtoffer werd niet genoemd. Dat was nl een NSB’er. Een kwalijke zaak natuurlijk. Het feit (het bombardement en het daaropvolgende slachtofferschap) heeft niks te maken dat met het feit dat het slachtoffer NSB’er was. Het is daarna dan ook geratificeerd. Dit lijkt me (zij het gechargeerd) hetzelfde geval

  1. Mijn vraag is:
    In hoeverre kun je een statement maken, cq de homobashers laten weten dat ze fout bezig zijn, zonder dat dat volgens jou nationalistisch is.
    Ik heb Pechtold niet met een Nederlandse vlag zien wapperen toen hij hand in hand met zijn partijgenoot liep (hij had nog één hand vrij).
    Hij zong ook niet het Wilhelmus. Ik heb hem geen enkele keer het woord “Wij Nederlanders” horen zeggen. Of “Die Marokkanen”.

  2. Mooi artikel. Toch heb ik op Facebook regelmatig gelezen dat iets van 70% (ik kan het niet precies checken, weet niet meer exact waar uk het las) van het anti-homo’s geweld door blanke autochtonen gebeurt.

  3. Briljant, briljant, briljant! Hulde aan de schrijver, een kost voor het oog, een lust voor het brein en een natte doek voor het bloeden..

  4. Beste Peter,
    goed en doordacht geschreven. Het zat erin dat er weer veel onderbuikgevoelens gespuid zouden want het ging niet om ‘echte’ nederlanders. Mijn eerste gedachte was: niks nieuws onder de zon, toch? Toen ik in 1985 in Den Haag kwam wonen hoorde ik in de wandelgangen van mijn werk over het (trieste) fenomeen ‘Poten rammen’. Dat was toen een Haags speeltje van veel jongeren begreep ik. Echte nederlandse jongeren. Dus wie verwijt nu wie? Het moet toch niet uitmaken welke afkomst je hebt, je moet gewoon homo haat (of welke haat dan ook) de kop in drukken. Zoals een Loesje al eerder gepost had: Haat is een probleem, geen oplossing!

  5. Geweld tegen homo’s, ik begrijp het gewoon niet, maargoed, zoveel belachelijk gedrag van zoveel belachelijke mensen snap ik niet.

    Paul is heteroseksueel, tot een uiterste.

    Dus het is juist in mijn belang dat mensen homo zijn….Ik moet het aanmoedigen, want hoe meer heteroseksualiteit een schaarste is, des te meer kans op slagen heeft mijn vergeefse pogingen tot verbinding tot de andere sekse, die toevalligerwijs ook heteroseksueel georiënteerd is, des te minder concurrentie Paul heeft.

    Een beetje een scheve redenatie, maar het is wel serieus iets dat in mij op gekomen is.

    Het debat over deze toestand heb ik laatst op youtube gezien. Een of ander nieuw pvv kopstuk begon tekeer te gaan over de (vermeende) Marokkaanse afkomst van de daders, een voorspelbare reactie van hun kant.

    Hierop respondeerde een man van Denk, die erop wees dat tachtig procent, ja TACHTIG procent van de aanvallen op homo’s afkomstig is van pvv tokkies. In het onderzoek stond natuurlijk niet ‘pvv tokkies’, maar de man van Denk zei wel letterlijk, die aanvallers, dat zijn meestal pvv stemmers, met stekeltjeshaar en een lege blik in hun holle oogkassen. Nee, zo zei hij het ook niet, maar wat hij wel zei is dat geweld op homo’s vaak uit de autochtone pvv hoek komt.

    Fascisten houden helemaal niet van homo’s, tenzij ze de Islam ermee kunnen aanvallen. Denk je dat je bij de gouden dageraad, de pvv, of het vlaams belang moet aankomen met je nieuwe vriend ?….

    Fascisten houden niet van vrouwen emancipatie, tenzij ze ermee kunnen aantonen dat andere daar niet goed in zijn.

    Zelfs in de ‘normale wereld’ van de centrum partijen, is homoseksualiteit slechts iets grappigs, iets voor clowntjes. Destijds werd Pim Fortuyn door de vvd en pvda meneren vooral neergezet als een dwaze nicht, iemand die je natuurlijk ‘niet in de politiek wilt hebben’. Als homo kan je een media figuur zijn, die in entertainment programma’s loopt te kakelen, of the voice of Holland mag beoordelen. De ‘burgermeester’ is een serieuze pvda meneer, in een pak, die af en toe hele ‘belangrijke’ dingen vermeld, in belangrijke kranten, voor deugdzame hetero stelletjes, die dan goedkeurend met een streng gezichtje kunnen knikken, als ze de bedachtzame overwegingen van de hetero burgemeester tot zich kunnen nemen.

    Politici gingen ineens hand in hand over straat. Doe dat alleen snacht’s in Den Haag , dan heeft het betekenis. Nu is het alleen weer een reclame truckje, wij moeten dan denken, wow, zo homo liefhebbend zijn ze bij D66, wow, wow,wowowowowo, wat een top partij ( even vergeten dat ze alle sociale voorzieningen door de wc gespoeld hebben) Alexander Dinges houd echt super veel van homo’s, hij is zelfs in een darkroom te vinden, met die leuke meneer van de SGP, wow ! EMANCIPATIE !

  6. De naam was helaas verkeerd geschreven, De naam van de voorgaande naam van de reageerde is Paul de Leeuw, bekend politicus en snackbar houder uit Almere

    Ganon was een slip of the tongue

  7. Gisteren sprak ik met een vriend die vaak met een betonschaar heeft gewerkt, als ik iemand een kap geef met zo’n schaar, dan sla ik hem dood. Hij bedoelde dat het een groot apparaat is en dat je daar meer dan twee plekjes aan je lip van over houdt. In Den Haag liep de man van de Sylvanauitzwaaidag mee in de demonstratie uit solidariteit met HLBT. Ook liep hij mee in de demonstraties van pegida. Maar goed, je kunt altijd heel zielig en als slachtoffer op de foto , ik zou kiezen voor strijdvaardigheid. Geweld is overal fout.

  8. Het is een beetje zo alleen van, een tijdje terug had je van die motor groepen, als no surrender etc. Ze wilde deze verbieden, omdat veel criminaliteit uit deze hoek komt. Maar daar heeft theoretisch gezien die hele motor club niets mee van doen. Het feit dat iemand crimineel is en ook lid van een motorclub, dat laatste is geheel irrelevant voor het recht.

    Hetzelfde geld eigenlijk voor etnische kwestie, dat de dader van een misdrijf allochtoon is, is geheel irrelevant.

    Ze zeggen bij mij ook niet, lichte, autochtone man, misschien voorouders uit Frankrijk of Duitsland. Nee, omdat dat niets met het misdrijf van doen heeft.

    Man, vermoedelijk U2 fan, wonende in een huis met groene muren, steelt fiets.

    Vlaamse jongeren maken fiets kapot.

    Nee, jongeren maken fiets kapot

    Het de nadruk leggen, stelselmatig, op iemands afkomst, suggereert dat die afkomst dus relevant is. Dat is niet zo.

    Armoede is de bakermat van misdaad……

    Niet dat je uit Aruba, Vlaanderen, Duitsland of Zweden komt….

    Is dit nou zo moeilijk te begrijpen ? Is dit nou de relativiteitstheorie ?

  9. Laatste reactie luidde:

    “Ik weiger als homoseksuele man om me, via de zorg en woede die ik wel degelijk ook voel, te laten meeslepen en misbruiken in dit soort verontwaardiging. Het is een verontwaardiging die vioornamelijk lippendienst bewijst aan homo-emancipatie, maar vooral een opgeklopt zelfvoldaan nationaal zelfbeeld bevestigt en vooral weer nationalisten en racisten verder in de kaart speelt en een algemeen klimaat van haat bevordert waarin juist ook Lbtgq+-mensen extra narigheid van kunnen verwachten.”

    Eigenlijk is dit wel raar.

    Je ziet af van een veroordeling tegen het anti-homo-geweld omdat andere mensen, die je niet mag, die veroordeling ook uitspreken.
    Hierdoor laat je de veroordeling tegen het anti-homo-geweld alleen maar bestaan bij de rechtse krachten.
    De actie tegen anti-homo-geweld waar Pechtold ook aan mee deed was een universele veroordeling van anti-homo-geweld.
    Er werd geen enkele Nederlandse vlag gehesen, en het Nederlandse volkslied werd ook niet gespeeld.
    In wat voor zin is de homo-beweging dan gebaat bij het verstek laten gaan van linkse krachten bij zo’n universele manifestatie tegen anti-homo-geweld.
    Dit staat toch los van een zogenaamde “bezorgdheid over anti-homo-geweld” in een achteraf-zaaltje van een rechtse partij.
    Je zegt toch ook niet: Ik word geen vegetariër of veganist omdat Hitler het ook was.
    Immers: dierenliefde was ook één van de speerpunten van het Nazi-programma.
    In de film “Der Ewige Jude” wordt een scène gepresenteerd van het ritueel kosjer slachten van een koe.
    Die beelden zijn ook voor een niet-nazi of of niet-antisemiet vreselijke beelden.
    Moet je dan afzien van veroordeling van dit ritueel slachten omdat je bang bent dat je de nazi’s helpt.
    Het is juist de bedoeling om “dierenliefde” niet als nazi-deugd te laten worden. En daarom moet je juist als niet-nazi ook dierenbeulerij veroordelen.

    1. Leuk geprobeerd. En je zou gelijk hebben, als ik werkelijk afzag van een veroordeling van anti-homogeweld. Maar dat doe ik dus niet. Ik veroordeel het, en dat zou je weten als je het artikel goed gelezen had. Ik legde daar in dit stuk alleen niet de nadruk, om redenen die ik aangeef en hier niet ga herhalen. Maar precies de zin die jij citeert geeft aan dat ik de aanval veroordeel. Ik spreek immers over “zorg en woede die ik wel degelijk deel”. Pas van daaruit slaat mijn weigering om mijn verontwaardiging te laten misbruiken door rechts, enige zin.

  10. Het probleem is, Tonnie

    Politieke partijen duiken vaak op actuele thema’s, om zieltjes te winnen. Als de actualiteit het verwerpen is van homogeweld, dan duiken ze daar op, weten ze niet hoe snel ze moeten zijn om hand in hand te lopen en met regenbogen te wapperen etc.

    Je ziet het ook met het racisme, racisme is de nieuwe rage, opgelaaid door Wilders en middenpartijen ‘zien nu ineens in, dat er toch wel een probleem is’. Niet omdat ze dat echt vinden, want deze politici hebben sowieso geen meningen, alleen omdat dit gedrag op dit moment de norm is.

    Homofobie en seksisme zitten heel erg diep geworteld in de hardware van deze maatschappij. Op school ben ik zo’n zeventigduizend keer uitgescholden voor homo.Bizar dus, om te horen over de ‘homo emancipatie’ in NL. Prima hoor, maar het is allemaal uiterst hypocriet.

    Als je dit wilt aanpakken, begin dan bij jezelf en ga niet met een vingertje naar die ander wijzen, suggererend dat jij je niet schuldig maakt aan seksisme of homofobie.

    Iets dat heel moeilijk is, want seksisme, traditionalisme en homofobie, zijn als zuurstof, die iedereen onbewust in en uit ademend. Pas als je verder gaat kijken, zal dit je pas opvallen.

    Als jong jongetjes schold ik ook met homo. Omdat ik homofoob was ? Nee, maar omdat dit ook niet gecorrigeerd werd door de meesters en juffen, die vervolgens de eerste zouden zijn om met regenbogen te wapperen en beschuldigende vingertjes naar ‘de Marokkanen’ te wijzen.

    Daarnaast, het erbij halen van Hitler, sorry, maar dit lijkt haast een soort standaard procedure. Ja, maar Hitler….

Comments are closed.