Archive for 29 maart 2017

Van 555 naar 666

woensdag 30 maart 2017

Niets onvriendelijks over al die mensen die vandaag, vanuit oprechte begaanheid met kwetsbare hongerige zieke mensen, gegeven hebben aan de hulpactie voor mensen in Zuid–Soedan, Nigeria, Somalië en Jemen. Er is reden voor begaanheid. Twintig miljoen mensen worden met de hongerdood bedreigd, in landen die verscheurd zijn door vreselijke oorlogen. Toch wringt het. Terwijl ons wordt gevraagd om geld te geven ten bate van slachtoffers, gaan staten als Saoedi-Arabië door met het maken van nieuwe slachtoffers in één van die landen, namelijk Jemen. En die staten doen dat veelal met steun of van ‘onze’ regering en geld uit ‘onze’ economie.. Continue reading “Van 555 naar 666” »

Leve de onverstaanbaarheid van Baudet

dinsdag 29 maart 2017

Jan Marijnissen wijst FB-reageerders terecht als die een SP-Kamerlid in het Turks feliciteren: “We zijn hier in Nederland!” (1) Linkse mensen, antiracisten, boos. Ik ook. De reactie van Marijnissen was xenofoob, naargeestig nationalistisch.

Baudet doet deel van zijn Tweede Kamer-speech in het Latijn. Kamervoorzitter Arib wijst hem terecht: “Nederlands is de voertaal van dit parlement” (2) Linkse mensen hoogst geamuseerd. Ik eigenlijk niet. Nationalist Baudet is hiermee terechtgewezen met een puur nationalistisch argument. Koekje van eigen deeg, maar het hele deeg is vergif. Continue reading “Leve de onverstaanbaarheid van Baudet” »

Protesten Rusland: waardering, woede en argwaan

maandag 27 maart 2017

Rusland beleefde een dag demonstraties in een hele reeks steden. Het waren protesten tegen corruptie in regeringskring, tevens ook tegen machthebber Putin. Autoriteiten hadden veel van de demonstraties verboden, politie arresteerde honderden mensen waaronder gangmaker/ organisator Aleksej Navalny. De gebeurtenissen zijn belangwekkend genoeg om eens nader te bekijken. Continue reading “Protesten Rusland: waardering, woede en argwaan” »

Obamacare niet weggestemd: progressieve overwinning?

zondag 26 maart 2017

Donald Trump en Paul Ryan hebben bakzeil moeten halen. De president en de aanvoerder van de Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden trokken vrijdag 24 maart (1) de Republikeinse zorgwet terug waarmee ze de wetgeving die onder president Obama was ingevoerd en die dan ook Obamacare genoemd werd, wilden vervangen. Dat deden ze pal voor de stemming daarover in het Congres, een stemming waarin ze hoogstwaarschijnlijk m een meerderheid tegen hun zorgplannen zouden krijgen. Weg Republikeinse zorgwet dus, voorlopig althans. Is het nu feest? Dat is maar hoe je het bekijkt. Er is inhoudelijk reden voor enige opluchting. Er is strategische reden tot grote zorg. Continue reading “Obamacare niet weggestemd: progressieve overwinning?” »

Burgemeester en politie, blijf met je rotpoten van die rotposter af

woensdag 22 maart 2017

Achter het raam van een Tilburgs buurtcafé hing een gigantische poster van CDA-chef Buma. Daarop een pleidooi om staande het Wilhelmus te zingen, en eronder: ‘Gelijkheid is een joods-christelijk ding, gelijkheid is geen moslim-ding’. Welnu, de poster trok eventjes volop de aandacht. Maar de poster hangt er niet meer. Tien dagen voor de verkiezingen kwamen twee busjes politie, met in totaal dertien agenten, de caféhouder vermanen om het ding weg te halen. De kroegbaas – een principieel man? Bevriend met Buma? Onder druk gezet door CDA-activisten? – hield het been stijf. Daarop verwijderden agenten de poster. Heel voorzichtig, zo liet de politie weten: niet losgescheurd maar netjes opgevouwen. Maar toch. Continue reading “Burgemeester en politie, blijf met je rotpoten van die rotposter af” »

Gemengde gevoelens na een demonstratie

zondag 19 maart 2017

Een redelijk goede, levendige demo. Een manifestatie die abominabel van opzet was, en die ik dan ook vrij snel ben ontvlucht, samen met anderen. Een gemengd, niet helemaal tevreden gevoel achteraf. Dat is de samenvatting van de jaarlijkse antiracisme-demonstratie in Amsterdam waar ik gisteren aan deelnam. Continue reading “Gemengde gevoelens na een demonstratie” »

Verkiezingen en verrechtsing (4): zaken die knagen, lastige vragen

Artikel 1 was wat mij betreft de beste optie voor wie per se wilde gaan stemmen, iets wat ik zelf nadrukkelijk hebt vertikt, maar dat is de kwestie hier niet. Er is een andere kant aan de steun die Artikel 1 krijgt. Dat gaat dan minder over Artikel 1 zelf dan over de steun – niet enkel de incidentele stem – die ze ondervindt in radicaal-linkse, antiautoritair en anarchistische kring. Wat volgt is dus wat mij betreft niet iets wat de mensen van Artikel 1 zich zelf erg aan hoeven te trekken. Het is meer gericht aan mensen die zich doorgaans verregaand buitenparlementair opstellen, maar geneigd zijn om bij Artikel 1 over hun anti-parlementarisme heen te stappen. Varianten van het verschijnsel zie je ook rond andere partijen: ook SP, Partij voor de Dieren (1) en Denk kent mensen met anti-autoritaire inslag in hun periferie. Het verschijnsel vraagt wat mij betreft om wat kritisch commentaar. Dat vind je in dit slot, deel vier van deze serie “Verkiezingen en verrechtsing”. Continue reading “Verkiezingen en verrechtsing (4): zaken die knagen, lastige vragen” »

Verkiezingen en verrechtsing (3): van links naar…?

vrijdag 17 maart 2017

Alles bij elkaar is rechts groter geworden, en is de balans verder naar de hardst denkbare varianten van rechts verschoven. Is er dan tenminste nog sprake van polarisatie, waarin een kleiner geworden links zich tenminste schrap zet tegen rechts? Wie dat wil beweren, moet heel erg goed zoeken naar aanwijzingen. Ik zie vooral het tegendeel: linkse partijen en stromingen die zelf buigen voor rechts, toegeven aan rechts, bewegen naar rechts, meedoen met rechts. Dat geldt in parlementair links, dat sowieso vanwege die werkwijze altijd meer parlementair is dan links, als we met links tenminste nog iets egalitairs en emancipatorisch bedoelen. Maar ook daarbuiten is het merkbaar. Deel drie van de inmiddels als vierdelig stuk gedachte tekst. Continue reading “Verkiezingen en verrechtsing (3): van links naar…?” »

Verkiezingen en verrechtsing (2): het hard rechtse ‘midden’

vrijdag 17 maart 2017

Met de macht van de VVD en de wel degelijk voortgaande groei van fascistisch rechts is het tranendal van verrechtsing nog geenszins compleet geschetst. We hebben immers nog het CDA. Die krabbelen dus op, van 13 zetels naar 19, een waarschuwing trouwens voor al diegenen die denken dat de PvdA dood en begraven is: historische gewortelde politieke tradities overlijden niet zo snel. Maar terug de christen-democratische nationalisten, in deel twee van deze serie. Continue reading “Verkiezingen en verrechtsing (2): het hard rechtse ‘midden’” »

Verkiezingen en verrechtsing (1): uiterste rechterflank in opmars

17 maart 2017

Verrechtsing. Dat is wat de verkiezingen van afgelopen woensdag in Nederland tot uitdrukking brengen. Er zijn ogenschijnlijk redenen voor opluchting: de PVV werd niet de grootste. Zelfs die beperkte opluchting is voornamelijk gepast voor VVD-ers die hun man weer premier zien worden en voor in internationale regeringsleiders die PVV-achtige pressie in hun landen nu iets voelen afnemen. Voor mensen die opnieuw hatelijk rechtse, racistische politiek voor de kiezen krijgen, is voor werkelijke opluchting geen serieuze reden, eerder het tegendeel. De verrechtsing zet door, is het niet door gestook van Wilders dan is het wel door het beleid van Rutte, Buma, al dan niet gesteund door Pechtold en/of Klaver en/of CU / SGP.. Wie naar parlementair tegenwicht tegen deze verrechtsing zoekt, zoekt niet alleen op de verkeerde plek. Wie daar zoekt, zoekt vooral tevergeefs. Een autopsie van misplaatste hoop is noodzakelijk. Deel 1 van een meerdelige tekst. Continue reading “Verkiezingen en verrechtsing (1): uiterste rechterflank in opmars” »